Pytanie:

Czy podatniczka ma prawo zwiększyć wartość początkową gabinetu lekarskiego o kwotę 34 400zł, ująć w ewidencji środków trwałych i zaliczać w koszty uzyskania przychodu poprzez zwiększone odpisy amortyzacyjne?.

W wyniku oceny wniosku stwierdzono, że podatnik jest uprawniony do złożenia wniosku w tym trybie oraz według oświadczenia wnioskującego w sprawie będącej przedmiotem zapytania nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, ani postępowanie przed sądem administracyjnym.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz wcześniejszych dokumentów podatniczki wynika, że Pani X prowadzi działalność gospodarczą w lokalu przy ul...... od dnia 04-08-1998r. /zgodnie z dokumentami rejestracyjnymi/. Przed rozpoczęciem działalności podatniczka poniosła wydatki na roboty adaptacyjne budynku na gabinet lekarski. Odbioru robót dokonano protokołem z dnia 11.07.1998r. Faktura Nr 1/98 za wykonane usługi została wystawiona 24.08.1998r. Płatności za wykonane usługi dokonano w formie zaliczek w roku 1998r w kwocie - 58 800zł, a następnie w dniu 03-08-2006r w kwocie 34 400zł /po wyroku Sądu Apelacyjnego/.

Pani X ustaliła wartość początkową gabinetu lekarskiego w 1998r przemnażając wielkość użytkową powierzchni gabinetu i kwoty 988zł i od tak ustalonej wartości naliczała odpisy amortyzacyjne.

Podatniczka zwróciła się z zapytaniem:

- czy ma prawo zwiększyć wartość początkową gabinetu lekarskiego o kwotę 34 400zł, ująć w ewidencji środków trwałych i zaliczać w koszty uzyskania przychodu poprzez zwiększone odpisy amortyzacyjne.

Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko w sprawie, uznając, że ma prawo powiększyć wartość początkową w/w środka trwałego w kwocie 34.400zł.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku i obowiązujący w tym zakresie stan prawny Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sochaczewie stwierdza co następuje:

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /j.t. Dz.U. z 2000r Nr 14, poz.176 ze zm./ kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23.

Zgodnie z art.22 ust.8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art.22a-22o, z uwzględnieniem art.23.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji /art.22h ust.1 ustawy/.

Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych określono w art.22g ustawy podatkowej.

W myśl art.22g ust.10 cytowanej ustawy podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.Wg. stanu prawnego obowiązującego w roku rozpoczęcia działalności zasady ustalenia wartości początkowej na takich samych zasadach porządkowało Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych /Dz.U Nr 6, poz.35 ze zm./.

Z zapisu art.22g ust.17 ustawy wynika, że jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków ustaloną zgodnie z ust.1,3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Z w/w przepisów wynika, że ustawodawca nie wymienił w nim art.22g ust.10 zatem należy stwierdzić, iż przepis dotyczący zwiększenia wartości początkowej o ulepszenia nie ma zastosowania w sytuacji, gdy wartość początkowa środka trwałego została ustalona w sposób uproszczony.

Biorąc powyższe pod uwagę, w sytuacji opisanej we wniosku, gdy wartość początkową przedmiotowego lokalu ustaliła Pani metodą uproszczoną dla budynku mieszkalnego na podstawie art.22g ust.10 ustawy podatkowej nie może Pani powiększyć tej wartości o sumę wydatków poniesionych na jego ulepszenie.

Reasumując należy uznać stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe .

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, interpretacja ta nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany albo uchylenia.

Od niniejszego postanowienia służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sochaczewie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia / art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej/.

Zgodnie z art. 222, w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej zażalenie winno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.