Pytanie:

Czy wydatek poniesiony na zakup prawa wieczystego użytkowania działki zabudowanej pawilonem handlowym przeznaczonym przez podatnika na wynajem jest kosztem uzyskania przychodu z tytułu najmu tego pawilonu?

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy wydatek poniesiony na zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu stanowi koszt uzyskania przychodu uzyskanego z tytułu najmu?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca uważa, że wydatek poniesiony na wykup prawa wieczystego użytkowania działki jest kosztem uzyskania przychodu z tytułu najmu.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony w niniejszej sprawie, jak również obowiązujący w 2006 r. stan prawny, tutejszy organ podatkowy udziela następującej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jako odrębne źródło przychodu wymienia najem, podnajem, dzierżawę, poddzierżawę oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawę, poddzierżawę działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Dochodem z tego źródła jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. W odniesieniu do przychodów z tytułu najmu ma zastosowanie ogólna definicja kosztu podatkowego, zawarta w art. 22 ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

W związku z powyższym podatnik może uznać poniesione wydatki za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że:
- wykaże ich związek ze źródłem przychodu - w tym przypadku z najmem,
- ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu a ponadto wydatki te nie są wymienione w art. 23 w/w ustawy jako nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Katalog przepisu art. 23 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera rodzaje wydatków, których nie zalicza sie do kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 23 ust.1 pkt1 w/wym. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Zatem, w świetle wyżej powołanych przepisów wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na nabycie wieczystego prawa użytkowania gruntu nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z tytułu najmu (wynajmowania) budynku użytkowego (pawilonu handlowego) wzniesionego na tym gruncie.

Reasumując, stanowisko zajęte w przedmiotowej sprawie przez Wnioskodawcę nie jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do przepisów art. 14b § 1 i § 2 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Na postanowienie zgodnie z art. 14a § 4 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa służy zażalenie. Stosownie do art. 236 § 1 powyższej ustawy zażalenie wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Kraków w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.