Pytanie:

Czy mąż użytkowując lokal użytkowy na parterze na cele działalności gospodarczej (w budynku mieszkalnym stanowiącym współwłasność małżeńską) może w koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej zaliczyć wydatki związane z jego eksploatacją, a w szczególności koszty podatku od nieruchomości, amortyzacji, ewentualnych remontów?

Zakupiony budynek składa się z parteru i piętra. Parter miał służyć działalności gospodarczej męża, piętro miało być wykorzystane na własne cele mieszkaniowe.
W piśmie z dnia 02.08.2006 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, wnioskodawca wyjaśnia:
- odnośnie parteru:
Parter od momentu zakupu był przeznaczony na działalność gospodarczą męża. Ponieważ lokal nie posiadał przeznaczenia użytkowego należało go dostosować do wymogów związanych z działalnością handlowo-usługową i przepisami bhp, przeciwpożarowymi, sanitarnymi, co wymagało stosownych prac adaptacyjno-modernizacyjnych i odbiorów przez poszczególne służby. Po wykonaniu tych prac, dotyczących zmiany przeznaczenia parteru z mieszkalnego na użytkową został złożony wniosek z całą dokumentacją techniczną zgłaszającą zmianę przeznaczenia tego lokalu do nadzoru budowlanego.
- odnośnie piętra (poddasza):
Poddasze było użytkowane jako mieszkanie, jednak jego stan techniczny w dniu zakupu tego budynku nadawał się do remontu. Wykonane prace remontowe nie wymagały projektu ani zezwolenia i polegały na wymianie tynków, okien, podłóg, izolacji podłóg, wymianie instalacji wewnętrznych. Poddasze stanowiące część mieszkalną jest przeznaczone na własne cele mieszkalne, przy czym rozważana jest możliwość ewentualnego wynajęcia tej części domu.
Na sporą część wydatków nie żądano faktur od wykonawców. Większość prac wykonano tzw. własnym sumptem, przy pomocy najbliższej rodziny. Na remonty parteru i poddasza małżeństwo poniosło w 2005 r. i 2006 r. udokumentowane wydatki, których wartość przekracza 30 % ceny zakupu budynku. Wnioskodawca zaznaczył, iż część wydatków związanych z pracami remontowymi na piętrze została rozliczona w ramach ulgi remontowej.Dodatkowo wyjaśniono, że między małżonkami istnieje wspólność majątkowa.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy mąż użytkując lokal użytkowy na parterze na cele działalności gospodarczej może w koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej zaliczyć wydatki związane z jego eksploatacją a w szczególności koszty podatku od nieruchomości, amortyzacji, ewentualnych remontów?
Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca uważa, że mąż, jako samodzielnie użytkujący lokal na parterze będzie mógł ponosić wydatki typu: podatek od nieruchomości, amortyzacja, remonty, w części przypadającej na lokal. Wydatki tego typu są uzasadnionymi podatkowo kosztami związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony w niniejszej sprawie, jak również obowiązujący w 2006 r. stan prawny, tutejszy organ podatkowy udziela następującej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), wymienia pozarolniczą działalność gospodarcza jako odrębne źródło przychodu.
Dochodem z tego źródła jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. W odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej ma zastosowanie ogólna definicja kosztu podatkowego, zawarta w art. 22 ust. 1 w/wym. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Użyty przez ustawodawcę zwrot "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, iż aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego rodzaju, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
W związku z powyższym podatnik może uznać poniesione wydatki za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że :
- wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą
- ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu a ponadto wydatki te nie są wymienione w art. 23 w/w ustawy jako nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Z treści zapytania wynika, iż osoba prowadząca działalność gospodarczą będzie do tego celu wykorzystywać część budynku mieszkalnego, stanowiącego jej współwłasność.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębna własnością.
Zatem zarówno amortyzacja jak i wydatki poniesione na utrzymanie i eksploatację lokalu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, w części dotyczącej tego lokalu (koszty remontu, podatek od nieruchomości) są wydatkami stanowiącymi koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, stanowisko zajęte w przedmiotowej sprawie przez Wnioskodawcę jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do przepisów art. 14b § 1 i § 2 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Na postanowienie zgodnie z art. 14a § 4 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa służy zażalenie. Stosownie do art. 236 § 1 powyższej ustawy zażalenie wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Kraków w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.