Pytanie:

Podatniczka pyta, czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zakup kawy, herbaty, dodatków do nich (cukru, śmietanki) oraz soków owocowych, przeznaczonych dla pracowników firmy, w ramach zapewnienia im odpowiednich warunków pracy.

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa(jedn. tekst Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 22.12.2005 r., który wpłynął w dniu 05.01.2006 r., o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej możliwości zaliczenia w ciężar kosztów, wydatków poniesionych na zakup kawy, herbaty, cukru, śmietanki oraz soków owocowych, przeznaczonych dla pracowników firmy, jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 05.01.2006 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Jak stanowi art. 14a § 1, ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą - Kancelaria Notarialna. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wnioskodawca zatrudnia pracowników. Dla zapewnienia im odpowiednich warunków pracy, wnioskodawca dokonuje zakupu artykułów spożywczych (kawy, herbaty, cukru, śmietanki oraz soków owocowych czy wody), przeznaczonych do spożycia przez pracowników w czasie wykonywania pracy.
Zdaniem wnioskodawcy, zakup artykułów spożywczych, przeznaczonych do spożycia przez pracowników w miejscu pracy, stanowi wydatek ponoszony przez pracodawcę na rzecz pracowników i może być zaliczony w ciężar kosztów działalności gospodarczej jako ogólny koszt funkcjonowania firmy, a nie jako koszt reprezentacji i reklamy.
Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna wskazuje jak niżej:
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jedn. tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwanej dalej ustawą, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Wydatki związane z zakupem kawy, herbaty, cukru, soków czy wody mineralnej na potrzeby pracowników nie zostały wymienione w art. 23 ustawy, jako nie będące kosztami uzyskania przychodu.
Zatem podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wszelkie wydatki, jeżeli wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wpływ wydatków na wysokość osiąganych przychodów. Przyjmuje się, że aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to między jego poniesieniem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo - skutkowy tego rodzaju, że poniesienie wydatku wpływa na powstanie lub powiększenie przychodu.
Praca zatrudnionych w firmie osób stanowi element działalności firmy i niewątpliwie warunkuje jej osiągnięcie przychodu.
Mając na uwadze powyższe, Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna podziela pogląd podatnika, że poniesione przez niego wydatki na zakup artykułów spożywczych (kawy, herbaty, cukru, śmietanki, soków czy wody mineralnej) dla pracowników można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, jako ogólny koszt funkcjonowania firmy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna, uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, rozstrzygnął jak na wstępie.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie sporządzenia wniosku.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.
Zażalenie podlega opłacie skarbowej w znakach opłaty skarbowej w wysokości 5 zł, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.).