Pytanie:
Czy wartość zakupionego dodatkowego wyposażenia samochodu stanowi jednorazowy koszt, czy zwiększa wartość początkową środka trwałego?
Czy należy uwzględnić wartość brutto czy netto dodatkowego wyposażenia przy podwyższaniu wartości środka trwałego?
POSTANOWIENIE Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu Pana wniosku z dnia 25.09.2006 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stwierdza, że przedstawione we wniosku stanowisko nie jest prawidłowe. UZASADNIENIE Po analizie stanu faktycznego tut. Organ uznał, iż podatnik jest uprawniony do złożenia wniosku o wydanie interpretacji, a w sprawie tej nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.
Z wniosku wynika, że zakupił Pan w dniu 08.08.2006 r. samochód osobowy do celów działalności gospodarczej i zaliczył go do środków trwałych firmy. W dniu 23.08.2006 r. zostało zakupione dodatkowe wyposażenie do samochodu:
-- wartość netto w/g faktury--
- nawigacja samochodowa z montażem - 9.836,07
- antynapad - 573,77
- listwa drzwi - 327,87
- listwa zderzaka -286,89
- moduł domykania 4 szyb. -614,75
- nakładki progowe-565,57
- wykładz. bagażnika -245,90
- chlapacze przednie -172,13
- chlapacze tył. -172,13
- lodówka podróżna -532,79
- parasol -100,48
- podświetlenie podłogi -567,21
- siatka bagażnika -319,67
razem wartość netto faktury -14.315,24
We wniosku zawarto zapytania:
- jak należy zakwalifikować poszczególne wydatki wyszczególnione na fakturze: czy jako jednorazowy koszt, czy jako podwyższenie wartości środka trwałego?
- w przypadku podwyższenia wartości środka trwałego należy uwzględnić wartość brutto, czy netto pozycji zawartych w fakturze?
Wyraził Pan stanowisko, że zakupione dodatkowe wyposażenie samochodu powinno być zakwalifikowane jako jednorazowy koszt uzyskania przychodu.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dn. 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Z kolei, art. 23 ust. 1, pkt 1 lit. c) cyt. ustawy stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
Definicję ulepszenia środków trwałych zawarto w art. 22g ust. 17 cyt. ustawy zgodnie z którym, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15 powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł. i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
W opisanym przypadku dodatkowe wyposażenie samochodu osobowego stanowi jego ulepszenie. Suma wydatków na jego modernizację w danym roku podatkowym przekroczyła kwotę 3500 zł. i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania.
Kwestie określenia wartości początkowej środków trwałych nabytych w drodze kupna reguluje art. 22g ust.1 pkt 1 i ust.3. W myśl tych przepisów za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia. Z kolei za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej do używania, a w szczególności koszty transportu, załadunki i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
Zatem wartość netto zakupionego dodatkowego wyposażenia samochodu zwiększa jego wartość początkową. Jedynie w przypadkach o których mowa w wyżej przytoczonym art. 22g. ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ceny nabycia nie pomniejsza się o podatek od towarów i usług.
W świetle powyższego postanowiono jak w sentencji.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14 b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.
