Pytanie:

Czy do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie usług prawniczych można zaliczyć opłaty i składki za aplikację rzecznikowską i radcowską

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "XXX", polegającą głównie na świadczeniu usług prawniczych, na które składają się m. in. przygotowywanie opinii prawnych, badania i opinie z zakresu prawa własności przemysłowej, a także doradztwo prawne. Aktualnie Strona jest na drugim roku aplikacji radcowskiej i na pierwszym roku aplikacji rzecznikowskiej. W ramach prowadzonych w formie szkoleń powyższych aplikacji, Wnioskodawca uzyskuje wiedzę prawniczą np. z zakresu prawa i postępowania cywilnego, administracyjnego oraz własności przemysłowej i intelektualnej, którą wykorzystuje w prowadzonej działalności gospodarczej. Z tytułu doszkalania się na obu aplikacjach Strona ponosi corocznie opłaty oraz dodatkowo uiszcza składki jako aplikant rzecznikowski i radcowski.

W ocenie Wnioskodawcy, w powyższej sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego opłaty i składki za aplikację rzecznikowską i radcowską mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska wnioskodawcy przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Pojęcie kosztu określone zostało w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.), który stanowi, że kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła, są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Zwrot "wszelkie koszty" wskazuje na wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zagwarantowanie źródła przychodu.

Jednakże, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1) wydatek powinien być poniesiony w celu uzyskania przychodu,

2) wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 w/w ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jeśli więc pomiędzy określonym wydatkiem a przychodem, lub źródłem przychodu istnieje związek o charakterze przyczynowo - skutkowym lub gospodarczym oraz wydatek ten nie został wymieniony w art. 23 ustawy, to na podstawie powyższego przepisu stanowi on koszt uzyskania przychodu.

Z opisanej we wniosku sytuacji wynika, iż zdobyta wiedza w ramach aplikacji radcowskiej i rzecznikowskiej podnosi jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług prawniczych, co w konsekwencji wpływa na powstanie lub zwiększenie przychodu z tego źródła. Niewątpliwym jest więc fakt, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi związek przyczynowo - skutkowy między wydatkiem a przychodem. Ponadto ponoszone przez Stronę wydatki na kształcenie nie zostały umieszczone w art. 23 powołanej ustawy tj. w katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W świetle powyższego, poniesione wydatki na opłaty i składki za aplikację radcowską i rzecznikowską, stanowią koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja odnosi się jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.