Pytanie:

Jak wynika ze złożonego wniosku, pracownik zatrudniony w podatnika firmie remontowo-budowlanej zajmuje się analizą umów z kontrahentami, konstruowaniem kontraktów, działaniami mającymi na celu zabezpieczenie należności, jak również asystuje podczas postępowania przed sądami, w związku z czym pyta, czy jeśli skieruje pracownika do nauki w formie studiów wieczorowych na kierunek prawo (studia wieczorowe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego), to czy może koszt tych studiów uznać za koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z jego wiedzą kształcenie to jest kosztem uzyskania przychodu, specyfika kształcenia ma związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą - wiedza z zakresu prawa jest niezbędna do równoprawnego występowania w obrocie gospodarczym zwłaszcza na rynku budowlanym, a z uwagi na to, iż jego wiedza z dziedziny prawa jest niewystarczająca, zatrudniony pracownik podnosi swoje kwalifikacje w formach szkolnych.

Odnosząc się do powyższej kwestii Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew stwierdza co następuje:

Zgodnie z treścią § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 12.10.1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. z 1993 r. Nr 103, poz. 472 ze zm.), przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie m.in. do osób podnoszących kwalifikacje zawodowe w formach szkolnych i pozaszkolnych, na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez takiego skierowania. W myśl § 4 cyt. powyżej rozporządzenia, pracodawca posiada możliwość przyznania, pracownikowi podnoszącemu swoje kwalifikacje zawodowe, dodatkowych świadczeń, a w szczególności m.in. pokrycia opłaty za naukę, pobieranej przez szkołę oraz zwrotu kosztów przejazdu czy zakwaterowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zatrudniony w firmie podatnika pracownik, nie może w pełni samodzielnie wykonywać obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska, z uwagi na brak odpowiednich kwalifikacji.

W związku z powyższym podatnik chciałby skierować pracownika na studia, w celu uzupełnienia wykształcenia, zobowiązując się jednocześnie do zwrotu poniesionych przez niego kosztów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższa zasada zezwala na uznanie za koszt uzyskania przychodów, wszelkich poniesionych kosztów z wyjątkiem wymienionych w art. 23, pod warunkiem, iż są one poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Katalog art. 23 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie wymienia wydatków ponoszonych na rzecz pracownika z tytułu świadczeń na podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Dokonując oceny czy wydatki na odpłatne dokształcanie pracownika mogą stanowić koszty uzyskania przychodów należy mieć na uwadze związek tych wydatków z przychodami z danego źródła przychodów. W stanie faktycznym podatnik wskazuje, że wydatek na dokształcanie pracownika ma związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, gdyż wiedza z zakresu prawa jest niezbędna do równoprawnego występowania w obrocie gospodarczym zwłaszcza na rynku budowlanym ...

Zatrudniony na podstawie umowy o pracę pracownik zajmuje się realizacją umów z kontrahentami, konstruowaniem kontraktów, działaniami mającymi na celu zabezpieczenie należności, jak również asystuje podczas postępowania przed sądami, a zatem skierowanie pracownika do nauki w formie studiów wieczorowych na kierunek prawo (studia wieczorowe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego) przyczyni się do podniesienia kwalifikacji zawodowych niezbędnych do prawidłowego wypełniania przez tego pracownika powierzonych mu zadań.

Niewątpliwie posiadanie wykwalifikowanego pracownika pozwoli firmie podatnika na ograniczenie kosztów związanych z obsługą prawną firmy, i może mieć wpływ na wysokość uzyskiwanych przychodów z prowadzonej działalności.
W związku z powyższym w świetle cyt. wyżej przepisów art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatek ten będzie dla firmy podatnika stanowić koszt uzyskania przychodów.

W oparciu o powyższe Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew podziela stanowisko przedstawione we wniosku.