Pytanie:

Wnioskodawca pyta, czy koszty prania odzieży roboczej używanej przez niego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług lekarskich - może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w ramach tej działalności.

Jak stanowi art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity : Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.), zwanej dalej "Ordynacją podatkową", stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w art. 14 a § 1 Ordynacji podatkowej, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, uzupełnionego pismem, które wpłynęło do tutejszego organu podatkowego w dniu 11.01.2006 r., wynika, iż wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług lekarskich. Do wykonywania działalności gospodarczej używa własnej odzieży roboczej- ochronnej (typu fartuch, bluza, spodnie), którą pierze we własnym zakresie, tj. w domu.

We wniosku, uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tutejszego organu podatkowego w dniu 11.01.2006 r., wnioskodawca pyta, czy koszty prania odzieży roboczej używanej przez niego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług lekarskich - może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w ramach tej działalności.

Zdaniem wnioskodawcy, koszty prania odzieży roboczej, której używa do wykonywania działalności gospodarczej - można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu tej działalności.

Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna wskazuje jak niżej.

Rozstrzygnięcia w kwestii, czy koszty prania odzieży roboczej używanej przez wnioskodawcę do wykonywania działalności gospodarczej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu tej działalności - należy dokonać w oparciu o art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymie-nionych w art. 23 ustawy.

Możliwość zaliczenia wydatków do podatkowej kategorii kosztów uzyskania przychodów istnieje wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki, tj. wydatek :

1. pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z przychodem lub ze źródłem przychodów i jest poniesiony w celu osiągnięcia przychodu,
2. nie znajduje się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ustawy,
3. został właściwie udokumentowany, tj. zgodnie z przepisami § 12, 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 26.08.2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152 z 2003 r., poz. 1475 ze zm.).

Jeżeli zatem:

1. wnioskodawca faktycznie ponosi wydatki na pranie odzieży roboczej, której używa do wykonywania działalności gospodarczej,
2. wydatki te nie są wymienione w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ustawy, oraz
3. zostały właściwie udokumentowane, wówczas stanowią one koszt uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. A zatem stanowisko wnioskodawcy w tej kwestii jest prawidłowe.

Wobec powyższego, Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław - Fabryczna, uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, rozstrzygnął jak na wstępie.

Zgodnie z art. 14 a § 2 Ordynacji podatkowej, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wpływu wniosku.

Jak stanowi art. 14 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.

Zażalenie podlega opłacie skarbowej w wysokości 5 zł, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o opłacie skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. Nr 253 z 2004 r., poz. 2532 ze zm.).