
Pytanie:
Czy podatnik prowadzący działalność gospodarczą, której przedmiotem są usługi pilotażowe dla firmy obsługującej przewozy pasażerskie za granicę można zaliczyć "dietę" którą wypłaca firma do kosztów uzyskania przychodów, czy jest ona przychodem?
POSTANOWIENIENaczelnik Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu, działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - po rozpatrzeniu Pani wniosku z dnia 31.08.2006 r., uzupełnionym w dniu 06.10.2006 r., w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od dochodów osób fizycznych stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe.UZASADNIENIEPismem z dnia 31.08.2006 r., uzupełnionym w dniu 26.09.2006 r. zwróciła się Pani z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.Ze stanu faktycznego, przedstawionego w piśmie wynika, że zamierza Pani prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług pilotażowych dla firmy obsługującej przewozy pasażerskie za granicę. Prócz wynagrodzenia za świadczone usługi firma wypłaca "dietę, która przysługuje na wyjazd za granicę".
W związku z powyższym pytanie skierowane do organu podatkowego brzmi:
• Czy otrzymana dieta stanowi koszt uzyskania przychodu, czy jest ona przychodem?
Zdaniem Pani - dieta stanowi koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.
Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu stwierdza, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - dalej u.p.d.o.f. - za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Tak więc przychodem z działalności gospodarczej jest dla podatnika całość kwoty należnej z tytułu wykonania usługi.
W przedstawionej sytuacji kwota określona przez Panią jako "dieta" jest kwotą wypłaconą Pani przez kontrahenta, w związku z wykonaniem usługi na jego rzecz w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Otrzymana kwota stanowi część zapłaty otrzymanej za wykonaną przez Panią usługę i w myśl powołanego wyżej przepisu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. kwota ta stanowi przychód z działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z przytoczonej definicji wynika, że aby dany wydatek mógł zostać zaliczony w ciężar kosztów musi łącznie spełniać następujące warunki:
1. wydatek musi być związany z prowadzoną działalnością gospodarczą,
2. poniesiony w celu osiągnięcia przychodu,
3. wydatek nie jest zaliczony do grupy kosztów wymienionych w art. 23 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
4. wydatek nie przekracza ustalonych limitów, o ile takie ustalone zostały dla danej grupy kosztów.
W myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 u.p.d.o.f., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Przepisami tymi są:
- rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990),
- rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991).
Przepisy powyższe dopuszczają możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodu diet z tytułu odbytych przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą podróży służbowych, co ma umożliwić przedsiębiorcy zrekompensowanie dodatkowych kosztów ponoszonych w trakcie odbytej podróży służbowej. Warunkiem zastosowania tego przepisu jest jednak ustalenie zakresu pojęcia podróż służbowa. Za podróż służbową uważa się zgodnie z art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) wykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy pracownika. W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą podróżą służbową nie jest wyjazd związany z tą działalnością poza stałe miejsce jej prowadzenia. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług pilota w autobusowych przewozach pasażerskich, każdorazowy wyjazd w charakterze pilota nie może być traktowany jako podróż służbowa, bowiem czynności związane z realizacją tych usług i wiążące się z nimi podróże należą do istoty prowadzonej działalności. W sytuacji tej nie znajduje zastosowanie przepis art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczający możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wartości diet z tytułu podróży służbowej osoby prowadzącej działalność gospodarczą.
Podsumowując powyższe stwierdzono, że przedmiotowe kwoty "diet" stanowią przychód z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i brak podstaw do zaliczenia otrzymanych kwot do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
W sprawie będącej przedmiotem zapytania nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.
POUCZENIE:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia (art. 14a § 4, art. 236 § 2 pkt 1 uOp.).