Pytanie:

Czy wydatki związane z zakupem wody mineralnej można uznać za koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej ?

Przedstawiony przez Pana stan faktyczny:

Zatrudnianym przez Pana pracownikom wydawana jest woda mineralna ze względu na ciężki charakter wykonywanej przez nich pracy. Pracownicy pracują na kilkunastu rodzajach maszyn stolarskich, prasach termozgrzewalnych, suszarniach drewna. Temperatura w pomieszczeniach jest uzależniona od etapu produkcji i rodzaju wykonywanej pracy.
Natomiast ładowanie i układanie desek oraz wszelkie proste prace stolarskie wykonywane są na wolnym powietrzu, bez względu na istniejące warunki pogodowe.
W związku z powyższym pyta Pan czy wydatki związane z zakupem wody mineralnej można uznać za koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony w piśmie stan faktyczny, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Strzelcach Opolskich wyjaśnia:

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Powołana wyżej ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, które przesądzają o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Za koszt uzyskania przychodów można uznać jedynie te wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, które spełniają następujące warunki:
- pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,
- nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych- ich poniesienie zostało prawidłowo udokumentowane.
Oznacza to, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż zatrudnieni w Pana zakładzie pracownicy korzystają z wody mineralnej, która wydawana jest na podstawie przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów z dnia 28.05.1996 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 60, poz. 279).
W oparciu o § 1 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia pracodawca zapewnia pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych nieodpłatnie napoje, których rodzaj i temperatura powinny być dostosowane do warunków wykonywanej pracy. Natomiast zgodnie z § 4 powołanego wyżej rozporządzenia Pan jako pracodawca jest zobowiązany do zakupu napoi pracownikom zatrudnionym:
1) w warunkach gorącego mikroklimatu, charakteryzującego się wartością wskaźnika obciążenia termicznego (WBGT) powyżej 25 °C,
2) w warunkach mikroklimatu zimnego, charakteryzującego się wartością wskaźnika siły chłodzącej powietrza (WCI) powyżej 1000,
3) przy pracach na otwartej przestrzeni przy temperaturze otoczenia poniżej 10° C lub powyżej 25°C,
4) przy pracach związanych z wysiłkiem fizycznym, powodującym w ciągu pracy roboczej efektywny wydatek energetyczny organizmu powyżej 1500 kcal (6280 kJ) u mężczyzn i 1000 kcal (4187 kJ) u kobiet,
5) na stanowiskach pracy, na których temperatura spowodowana warunkami atmosferycznymi przekracza 28°C.

Ponoszone przez Pana wydatki nie zostały wymienione w art. 23 cytowanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawierającym katalog wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów.
W związku z powyższym zakup wody mineralnej dla zatrudnionych pracowników może być zaliczony w ciężar kosztów związanych z działalnością gospodarczą.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej uzasadnienie uznano, że zawarte we wniosku Pana stanowisko w sprawie, której dotyczy zapytanie jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, natomiast zgodnie z art. 14b § 2 tej ustawy wiąże właściwe organy podatkowe, organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie w trybie art. 14a § 4 i art. 236 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1.

Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. (art. 222 ustawy w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej).