Pytanie:

Osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakreskie handlu samochodami prowadzi kontaktyz japońskimi przedstawicielami koncernu, które wymagają znajomości popularnego języka obcego jakim jest język angielski. Czy wydatki poniesione na naukę języka angielskiego będą stanowiły koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gosp. właściciela firmy?

Natomiast zgodnie z §2 tegoż art. 14a składając wniosek podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Z przedstawionego w piśmie z dnia 14 grudnia 2006 r. stanu faktycznego oraz dokumentów znajdujących się w posiadaniu tutejszego organu podatkowego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami marki X. Kontakty z japońskimi przedstawicielami koncernu wymagają znajomości popularnego języka obcego jakim jest język angielski. Poprawna komunikacja słowna w języku obcym ma wpływ na wizerunek firmy i wpływa pośrednio na kontynuację umowy z koncernami. W związku z tym zawarł Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej umowę na naukę języka angielskiego.

Do tutejszego organu podatkowego zwrócił się Pan z prośbą o jednoznaczną wykładnię, czy w tym stanie faktycznym wydatki poniesione na opłacenie Panu, jako właścicielowi firmy nauki języka angielskiego, będą stanowiły koszty uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej.

Zdaniem Pana, wydatki poniesione na naukę języka angielskiego będą stanowiły koszty uzyskania przychodów firmy.

Mając na uwadze zaistniały stan faktyczny i prawny stwierdza się, iż stanowisko zawarte we wniosku jest prawidłowe.

Stosownie do przepisów art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz.176 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z brzmieniem cytowanego powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródeł przychodów.

Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów należy zatem ocenić jego związek przyczynowo - skutkowy z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwością osiągnięcia przychodów lub przynajmniej zabezpieczeniem źródeł przychodów.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągnięcia przychodów.

Ponieważ z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że pośrednio istnieje związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a celem jakim jest osiągnięcie przychodu, a jednocześnie wydatki tego rodzaju nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - nie ma przeszkód by wydatek ten uznać za koszt uzyskania przychodu.

Jednocześnie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż powyższa interpretacja o zakresie stosowania przepisów prawa dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Ponadto w myśl przepisów art.14b §1 i §2 ww. Ordynacji podatkowej nie jest dla Pana wiążąca, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla Pana i może zostać zmieniona lub uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w §5.

Zgodnie z art.14a §4 na powyższe postanowienie służy zażalenie, które zgodnie z przepisem art.236 §2 pkt 1 wnosi się w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tut. organu podatkowego.

Zgodnie z przepisem art.222, w związku z art.239 Ordynacji podatkowej, zażalenie to powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu określić istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia.