|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dokumentowanie, koszty uzyskania przychodów, odpisy aktualizujące, uprawdopodobnienie nieściągalności, wierzytelności nieściągalne | |
| Data: 2006-10-16 | |
![]() Pytanie:Czy można uznanać za koszt uzyskania przychodu 2005r. nieściągalną wierzytelność, której nieściągalność została uprawdopodobniona zagranicznymi dokumentami ?Wnioskodawcy prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki jawnej, zdarzenia gospodarcze ewidencjonowane są w księgach rachunkowych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika , że 08.09.2004r. Spółka dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta francuskiego S
Przychód z tytułu dostawy zastał przeliczony według kursu średniego ogłoszonego przez NBP z dnia uzyskania przychodu Tabela 176/A/NBP/2004- kurs 4,3969. Wartość przychodu zaliczona na podstawie art.14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów należnych - kwota 133 907,58zł. W dniu 05.10.2004r. kontrahent odebrał wezwanie do zapłaty wraz z informacją, iż w przypadku nieotrzymania należności spółka skieruje sprawę na drogę postępowania sądowego. Należności nie zostały uregulowane, zatem wspólnicy Spółki wynajęli we Francji kancelarię prawniczą, która zajęła się odzyskaniem wierzytelności na drodze sądowej. W dniu 17.12.2004r. Spółka złożyła do Prezesa Sądu Handlowego w M (Francja) wniosek o wydanie wobec dłużnika postanowienia o nakazie zapłaty. Mając na uwadze powyższy wniosek, Prezes Sądu Handlowego w M wydał w dniu 31.12.2004r. postanowienie nakazujące firmie S zapłatę wnioskodawcy kwoty 30 455 euro, które zostało doręczone Spółce 05.01.2005r. W dniu 27.01.2005r. firma otrzymała od Komornika Sądowego Mecenasa F. J.informację o notyfikacji wyroku. 02.03.2005r. Sąd Handlowy w M informuje wnioskodawcę o wniesieniu sprzeciwu od nakazu zapłaty przez firmę S. Z informacji przesłanej z systemu ewidencji firm francuskich wynika, iż od dnia 01.07.2005r. decyzją sądu firma S jest w likwidacji sądowej, likwidator V. F. W dniu 13.07.2005r. wnioskodawca otrzymał od Pełnomocnika - Likwidatora F. V. informację potwierdzającą likwidację sądową dłużnika wraz z prośbą o zgłoszenie kwoty wierzytelności.. Wierzytelność została zgłoszona likwidatorowi. Pismem z dnia 19.12.2005r. Spółka została poinformowana przez Pełnomocnika -Likwidatora, iż w sprawie firmy S " nie przewiduje się żadnego podziału dla wierzycieli Pani (prawnik Spółki) kategorii. Niniejsze pismo pełni funkcję zaświadczenia o nieściągalności i sporządzone jest w ramach oraz w oparciu o aktualny stan sprawy, której przebieg jest praktycznie przesądzony." Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie przepisu art.35b ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 29.09.1994r. o rachunkowości (Dz.U. Nr 121, poz.591 z późn. zm.), który stanowi, że wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu aktualizującego, w odniesieniu do : 1) należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości - do wysokości należności nie objętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności, zgłoszonej likwidatorowi lub sędziemu komisarzowi w postępowaniu upadłościowym, Spółka utworzyła odpis aktualizacyjny na kwotę 133 907,58zł oraz zgodnie z art.35ust.2, który stanowi, iż odpisy aktualizujące wartość należności zalicza się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych lub do kosztów finansowych- zależnie od rodzaju należności, której dotyczy odpis aktualizacyjny - zaliczyła utworzony odpis do pozostałych kosztów operacyjnych 2005r., ale nie stanowił on kosztów uzyskania przychodu dla celów obliczenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. Zdaniem stron, odpis aktualizacyjny dla tej wierzytelności winien być kosztem uzyskania przychodu dla celów podatku dochodowego w roku 2005, gdyż zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaistniały ku temu, nie budzące wątpliwości przesłanki - w posiadaniu Spółki znalazła się deklaracja sędziego likwidatora, dłużnik został postawiony w stan likwidacji. Zgodnie z art.23 ust.1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodu są odpisy aktualizujące wartość należności, utworzone zgodnie z ustawą o rachunkowości, a wierzytelność została zarachowana na podstawie art.14 do przychodów należnych. Nieściągalność wierzytelności została przez spółkę uprawdopodobniona zgodnie z art.23 ust.3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. dłużnik został postawiony w stan likwidacji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kozienicach mając na uwadze przedstawiony przez wnioskodawców stan faktyczny i aktualny stan prawny wyjaśnia , że zgodnie z art.23 ust.1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. nr 14,poz.176 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem takich wierzytelności nieściągalnych, które uprzednio na podstawie art.14 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została uprawdopodobniona.Za wierzytelności o których mowa wyżej uważa się wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w art.23 ust.2 powołanej ustawy tj. :
Określony w ww. przepisie katalog okoliczności definiujących nieściągalność wierzytelności ma charakter zamknięty. Przepis art.23 ust.1 pkt.21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art.14 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust.3, w myśl którego nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, w szczególności gdy :
Ustawodawca używa zwrotu "w szczególności gdy" , co oznacza, że jest to wyliczenie wyłącznie przykładowe i oprócz wskazanych w tym artykule w sposób generalny czterech stanów faktycznych i prawnych kwalifikowanych jako uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności mogą występować także inne, nie wymienione w tym przepisie, wyliczenie to nie jest wyczerpujące. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów aktualizujących wartość należności poprzez odniesienie do przepisów ustawy o rachunkowości precyzują katalog należności, od których odpisy aktualizujące stanowią koszty w rachunku podatkowym. Zatem, jeżeli podatnik dokona odpisu aktualizującego należności wyszczególnionej w art.35b ust.1 ustawy o rachunkowości, którą uprzednio zaliczył do przychodów należnych, a jej nieściągalność uprawdopodobni w sposób przewidziany w art.23 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to taki odpis w momencie jego uprawdopodobnienia będzie kosztem uzyskania przychodów. Przedłożone przez wnioskodawców pisma przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego tj. - zaświadczenie o nieściągalności z dnia 19.12.2005r., - informacja z systemu ewidencji firm francuskich o likwidacji sądowej od dnia 01.07.2005r. firmy S oraz pisma z dnia 13.07.2005r. otrzymanego od Pełnomocnika- Likwidatora F. V. potwierdzającego likwidację sądową dłużnika,informują o likwidacji firmy oraz potwierdzają nieściągalność wierzytelności. Reasumując powyższe, w świetle przedstawionego przez podatników stanu faktycznego na podstawie art. 23 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać iż nieściągalność przedmiotowych wierzytelności, które zostały uprzednio zaliczone do przychodów należnych została uprawdopodobniona w 2005r. i zaliczenie ich w ciężar kosztów uzyskania przychodu mogło nastąpić w roku podatkowym 2005. Zatem przedstawione w tej kwestii własne stanowisko wnioskodawców należy uznać za prawidłowe Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawców i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta , wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14 b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Na postanowienie niniejsze służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kozienicach w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art.14a § 4 i art.236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Zażalenie , zgodnie z art.222 w związku z art.239 ustawy Ordynacja podatkowa , powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. |
|
| 2006-10-16 |
