Pytanie:

Dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych wydatków z tytułu wstąpienia w część praw i obowiązków umowy leasingu operacyjnego oraz pozostałych do zapłacenia rat leasingowych.

2. Przedmiot interpretacji:Przedstawiając powyższe Wnioskodawca zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku o interpretację przepisów prawa, w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych wydatków z tytułu wstąpienia w część praw i obowiązków umowy leasingu operacyjnego oraz pozostałych do zapłacenia rat leasingowych.

3. Stanowisko Wnioskodawcy:Jako własne stanowisko przedstawił pogląd, iż scedowanie praw i obowiązków z umowy leasingu w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest jednoznacznie uregulowane. Dlatego też, konieczne jest dokonanie interpretacji w oparciu o zasady ogólne prawa podatkowego. Cedujący zawarł umowę leasingu operacyjnego i w momencie zawarcia umowy spełnione były warunki do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów rat leasingowych, a więc cesja praw i obowiązków tytułu umowy leasingu nie powinna mieć wpływu na kwalifikację podatkową wydatków poniesionych na spłatę pozostałych rat leasingowych u "Przejmującego". Cesja umowy leasingowej nie stanowi zawarcia nowej umowy, lecz kontynuację wcześniej zawartej, tak więc "Przejmujący" zalicza do kosztów uzyskania przychodów pozostałe do zapłaty 13 rat leasingowych, w okresie 13-stu miesięcy. Kwota 60.000,00 zł, jaką Wnioskodawca zapłacił "Cedującemu" stanowi rekompensatę za przeniesienie praw oraz różnicę pomiędzy wartością rynkową maszyny, a pozostałą do zapłaty wartością rat leasingowych. Kwota, ta zapłacona poza umową leasingową powinna być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w 13-stu ratach miesięcznych (u "Cedującego" - przychód jednorazowy).

4. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy:Definicję umowy leasingu na potrzeby podatkowe, zawiera art.23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity ogłoszony w Dz. U. Nr 14, poz.176 z 2000 roku ze zm.). Wynika z niej, że umowa leasingu to umowa nazwana w kodeksie cywilnym, a także każda inna umowa, na mocy której finansujący oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie korzystającemu, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Zgodnie z art.709 Kodeksu cywilnego, przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej ustawie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Korzystający nie może oddać przedmiotu leasingu do używania osobie trzeciej bez zgody finansującego.Umowę leasingu można zaliczyć, na podstawie art.23b ust.1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do tego rodzaju umów, jeżeli spełnia ona następujące warunki: - została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz - suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do art.22 ust.1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23 cytowanej ustawy. Aby dany wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów muszą więc zostać spełnione dwie podstawowe przesłanki, tj. poniesienie kosztu nastąpiło w celu osiągnięcia przychodu i wydatek nie jest zakwalifikowany do grupy kosztów nieuznawanych przez ustawodawcę za koszt uzyskania przychodu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że umowa leasingu została zawarta w dniu 31 maja 2004 roku i jest to leasing operacyjny. Zgodnie z przepisami zawartymi w w/w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w okresie kiedy przedmiot leasingu jest użytkowany w działalności gospodarczej wydatki związane z zawarciem i realizacją umowy są kosztem uzyskania przychodów. Przepisy tej ustawy nie regulują wprost skutków podatkowych w przypadku cesji umowy leasingu, określają jedynie skutki podatkowe rozporządzenia przedmiotem leasingu, po upływie podstawowego okresu umowy oraz skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy.

Jeśli więc leasing dotyczy prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas Podatnik zachowuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat ustalonych w umowie leasingu w okresie korzystania z przedmiotu umowy. Ponadto kwota wpłacona jednorazowo z tytułu wstąpienia w część praw i obowiązków umowy leasingu, winna być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo, w momencie faktycznego poniesienia wydatku. Wydatek ten jest bowiem wydatkiem związanym z całokształtem działalności Przedsiębiorcy i nie można go powiązać z przychodami konkretnego roku podatkowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie zaliczenia w koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej wydatków z tytułu przejęcia (cesji) praw z umowy leasingu operacyjnego jest prawidłowe.

Stąd postanowiono, jak w sentencji. Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń.

Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).