Pytanie:

Czy w przypadku, gdy inwestor nie zapłacił wykonawcy pełnej kwoty za wykonaną usługę tj. pomniejszył tę kwotę o wartość zapłaconego przez wykonawcę należnego podatku od towarów i usług - wykonawca może tę różnicę zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej?

W dniu 13 listopada 2003 r. podpisał z inwestorem umowę na roboty budowlane (budowa łącznika szpitalnego) w której określono wartość netto, podatek VAT ze stawką 7% (zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym) oraz wartość brutto.

W styczniu 2004 r. przed wejściem w życie nowej ustawy o VAT wystąpił do inwestora o aneks na zmianę wartości umowy, powołując się na obligatoryjną zmianę stawki podatku VAT z 7% na 22% od 1 maja 2004 r. Inwestor nie zgodził się na zmianę stawki podatku i odmówił podpisania aneksu. Tak więc wartość umowy pozostała bez zmian.

Do 30 kwietnia 2004 r. faktury na roboty budowlane wystawiane były przez wnioskodawcę ze stawką 7% VAT.

Po wejściu w życie nowej ustawy o podatku od towarów i usług ( od 1 maja 2004 r.) faktury były wystawiane z nową obowiązującą 22% stawką podatku VAT.31 sierpnia 2005 r. zakończono roboty budowlane i wystawiono końcową fakturę. Po rozliczeniu budowy wartość wystawionych przez wnioskodawcę faktur była wyższa niż wskazana w umowie. Różnicę stanowił podwyższony podatek VAT. Inwestor zapłacił za roboty budowlane kwotę wskazaną w umowie i odmówił zapłaty różnicy, wynikającej z podwyższonego podatku VAT po wejściu w życie nowej ustawy.

Wnioskodawca odprowadził podatek VAT w prawidłowej wysokości, a nie otrzymał na tę część zapłaty od inwestora.

Zdaniem wnioskodawcy z uwagi na fakt, iż inwestor nie dokonał płatności w pełnej wysokości, odpowiadającej wartości poniesionych przez wnioskodawcę kosztów związanych z przedmiotową budową, firma poniosła stratę.

W związku z powyższym, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów różnicę która nie została pokryta przez inwestora, a która jednocześnie stanowi zapłacony przez wnioskodawcę należny podatek od towarów i usług.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ostrołęce po dokonaniu oceny stanu faktycznego i prawnego przedstawionego przez podatnika w złożonym wniosku stwierdza co następuje:

Zgodnie art. 22 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. b przedmiotowej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym, że jest kosztem uzyskania przychodów podatek należny w przypadku:

- importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,

- przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami.

W przedmiotowym stanie faktycznym powyższe wyjątki nie znajdą zastosowania, bowiem przedstawiony stan faktyczny nie wypełnia przesłanek zawartych w ww. artykule, warunkujących uznanie tego podatku za koszt uzyskania przychodów.

W konsekwencji odprowadzony przez podatnika podatek należny, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów.

W związku z powyższym postanawiam jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia zgodnie z art. 14 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej.