Pytanie:

Czy mogę stosować indywidualną stawkę amortyzacji wynajmowanego lokalu mieszkalnego?

Stosownie do przepisu art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r - Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2005 r. Nr 8, poz.60 z póżn. zm.) naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art.14a § 2 w/w ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż zawarła Pani umowę najmu, której przedmiotem jest lokal mieszkalny znajdujący się w starej kamienicy wybudowanej i użytkowanej od 1904 roku. W/w lokal mieszkalny nabyła Pani od spółki, która dokonanymi pracami renowacyjnymi przywróciła kamienicy w roku 2001 dawną, przedwojenną świetność. W związku z tym zwraca się Pani z zapytaniem, czy nabyty przed Panią lokal mieszkalny może być amortyzowany przy zastosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej, ponieważ był on użytkowany i wykorzystywany przed nabyciem przez okres dłuższy niż 60 miesięcy.

Po zapoznaniu się ze stanem faktycznym, Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Wawer stwierdza, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U z 2000r Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), amortyzacji podlegają m.in. stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na jego potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, albo oddane przez podatnika do używania na podstawie m.in. umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zasady indywidualnego ustalania stawek amortyzacyjnych określone zostały w art. 22j ust. 1-3 w/w ustawy. W myśl powołanych przepisów zastosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych jest możliwe przy amortyzacji środków trwałych spełniających następujące warunki:

muszą być wpisane po raz pierwszy do ewidencji podatnikaspełniają określoną w ustawie definicję środka trwałego ulepszonego lub używanego.

Pierwszy z w/w warunków oznacza, że dany składnik nie mógł wcześniej figurować w ewidencji podatnika, który zamierza zastosować indywidualna stawkę amortyzacyjną. Odnosząc się do drugiego warunku należy odwołać się do definicji środków trwałych uznanych za używane lub ulepszone. Budynki i budowle uznaje się za: używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub (art. 22j ust. 3 pkt 1)ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej (art. 22j ust. 3 pkt 2).Możliwość określenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej nie oznacza pełnej dowolności w określaniu jej wysokości. Ustawodawca określił bowiem minimalny czas amortyzowania stawką indywidualną. I tak okres amortyzacji dla budynków /lokali/ i budowli po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji podatnika nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji Środków Trwałych, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m sup3;, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.Stawkę indywidualną można ustalić przy użyciu następującego wzoru:

100 % : przewidywany okres amortyzacji = roczna stawka amortyzacyjna (%)

W trakcie amortyzowania środka trwałego podatnik nie może zmienić zasad amortyzacji np. przyjąć indywidualna stawkę amortyzacyjną, a później z niej zrezygnować, przechodząc na stawkę z Wykazu Rocznych Stawek Amortyzacyjnych.

Mając na uwadze opisany w piśmie z dnia 12.04.2006r stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Wawer uznaje stanowisko podatnika jako prawidłowe.

Niniejsza interpretacja o zakresie stosowania prawa podatkowego, dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14 b § 1 ustawy ordynacja podatkowa udzielona interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie, zgodnie z art. 14 a § 4 Ordynacja podatkowa przysługuje prawo złożenia zażalenia. Zażalenie składa się do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia /art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej/ za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego.