Pytanie:

Czy amortyzacja pojazdu od nadwyżki ponad równowartośc 20.000 euro stanowi po 22 sierpnia 2005 r. koszt uzyskania przychodu ? Czy koszty ubezpieczenia pojazdu od liczonej proporcjonalnie nadwyżki ponad równowartość 20.000 euro stanowią koszt uzyskania przychodu ?

W sierpniu 2004 r. podatnik nabył nowy samochód Nissan Terano 3.OD, który wykorzystuje w działalności gospodarczej. Zgodnie z fakturą i dowodem rejestracyjnym jest to samochód ciężarowy, jego wartość początkowa przekraczała 20000 euro. Powołując się na zmiany od dnia 22 sierpnia 2005 r. niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług dotyczących zasad uznawania samochodów za ciężarowe, a w konsekwencji niemożności odliczania podatku VAT od paliw silnikowych, podatnik wyjaśnia, że po tym dniu zaczął traktować samochód jako osobowy.

Według podatnika wyłonił się problem - jak należy traktować odpisy amortyzacyjne samochodu ciężarowego, który w trakcie użytkowania został uznany (w związku z nowelizacją przepisów ustawy o podatku VAT) za samochód osobowy. Podatnik stawia zapytanie: czy amortyzacja od nadwyżki ponad 20000 euro stanowi po 22 sierpnia 2005 r. koszt uzyskania przychodu oraz czy koszty ubezpieczenia pojazdu od liczonejproporcjonalnie nadwyżki ponad równowartość 20000 euro stanowią koszt uzyskania.
Zdaniem podatnika miał on prawo do zaliczania w koszty uzyskania odpisy amortyzacyjne oraz koszty ubezpieczenia samochodu w pełnej wysokości, gdyż używany pojazd jest samochodem ciężarowym.

Po rozpatrzeniu wniosku organ podatkowy wyjaśnia co następuje:

Zgodnie z zapisem art. 22h ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) podatnicy z zastrzeżeniem art. 221 i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i - 22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji, wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.Ograniczenia dotyczące odpisów amortyzacyjnych wskazane zostały w art. 23 ust. 1 pkt. 4 wymienionej ustawy i dotyczą samochodów osobowych, przepis ten stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a - 22o, w części ustalonej od wartościsamochodu przewyższającej równowartość 20000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20000 euro, przeliczone na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przezNarodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Pojęcie samochodu osobowego zostało zdefiniowane w art. 23 ust. 3 a ustawy. Jest nim samochód spełniający dwie przesłanki, a mianowicie: nie posiada homologacji producenta lub importera wymaganej dla samochodów innych niż osobowe oraz jego dopuszczalnaładowność nie przekracza 500 kilogramów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w momencie nabycia samochód spełniał warunki uznania go za samochód ciężarowy, zatem uznać należy, że kosztem uzyskania przychodu są odpisy amortyzacyjne i składki na ubezpieczenie w pełnej wysokości, gdyż limit 20000 euro dotyczy wyłącznie samochodów osobowych.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.

Powyższa informacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania interpretacji, a traci swoją ważność z dniem zmiany przepisów prawa, które były jej przedmiotem.

Interpretacja powyższa nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla niego organy podatkowe i organy kontroli skarbowej, do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Organ podatkowy udzielając interpretacji oparł się na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym i nie oceniał treści załączonych do wniosku dokumentów.

Na postanowienie niniejsze służy podatnikowi prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora IzbySkarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., w terminie 7 dni od dnia otrzymaniapostanowienia (art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej).