Pytanie:

Czy istnieje możliwości zaliczenia lokalu użytkowego zakupionego wspólnie przez małżonków do środków trwałych w działalności gospodarczej prowadzonej jedynie przez małżonkę ?

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Kielcach działając na podstawie art. 216, art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 20.04.2006 r., uzupełnionego w dniu 26.04.2006 r., o interpretację z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych w sprawie możliwości zaliczenia lokalu użytkowego zakupionego wspólnie przez małżonków do środków trwałych w działalności gospodarczej prowadzonej jedynie przez małżonkę stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.

Podatniczka prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną na zasadach ogólnych według stałej 19% stawki podatku. Małżonek prowadzi odrębną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna - na własne imię i nazwisko. Pani X zamierza kupić do własnej działalności gospodarczej lokal użytkowy z przeznaczeniem na wynajem. Pomiędzy małżonkami istnieje wspólność majątkowa a przedmiotowy lokal użytkowy zostanie zakupiony za środki pieniężne stanowiące wspólną własność małżonków. Notariusz sporządzając akt notarialny umieści w nim jako współwłaścicieli oboje małżonków z zastrzeżeniem, iż Pani X dokona przedmiotu kupna na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto na zakup całego lokalu zostanie wystawiona faktura VAT tylko na Panią X. Podatniczka ma zamiar uznać w całości ww. lokal użytkowy jako środek trwały w swojej działalności gospodarczej a odpisy amortyzacyjne - od wartości netto tego lokalu - będą stanowiły koszt uzyskania przychodu.

Czy przedmiotowy lokal użytkowy (w całości) można uznać za środek trwały w działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawczynię i dokonywać odpisów amortyzacyjnych?

Zdaniem strony przedmiotowy lokal użytkowy będzie środkiem trwałym amortyzowanym w 100% w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Z uwagi na fakt, że zakupiony do działalności lokal użytkowy objęty jest współwłasnością majątkową (małżeńską wspólnością majątkową), która jest jednym z rodzajów współwłasności łącznej co oznacza, że nie jest możliwe wyodrębnienie w niej udziału każdego z małżonków - to zgodnie z art. 43 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Na podstawie art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176 ze zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22g ust. 11 powyżej cyt. ustawy - w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Ustawodawca uregulował kwestię zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów w art. 22 ust. 8 ustawy. Zgodnie z tym przepisem kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Odnosząc powyżej powołane przepisy do stanu faktycznego przedstawionego w pytaniu należy stwierdzić, iż Podatniczka może zaliczyć przedmiotowy lokal użytkowy (w całości) do środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej i dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości (netto) tego lokalu pod warunkiem, że małżonek nie będzie go wykorzystywał we własnym przedsiębiorstwie.

Ponadto z uwagi na fakt, iż powyżej opisany lokal użytkowy będzie przez wnioskodawczynię także wynajmowany w ramach działalności gospodarczej to zgodnie z art. 14 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Jednocześnie stosownie do art. 14 ust. 1e ww. ustawy za przychody z tytułu umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, których przedmiotem są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, uważa się przychody należne określone na dzień, w którym należności wynikające z tych umów stają się wymagalne.

Reasumując powyższe stanowisko strony w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.