Pytanie:

Czy możliwe jest zaliczenie nie odliczonego podatku VAT od wartości zaimportowanych towarów, które uległy zniszczeniu do kosztów uzyskania przychodów?

Składając przedmiotowy wniosek podatnik jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Korzystając z powyższego przepisu Pan P. wnioskiem złożonym w tutejszym Urzędzie Skarbowym w dniu 27.02.2006r., wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w zakresie możliwości zaliczenia nie odliczonego podatku VAT od wartości zaimportowanych towarów, które uległy zniszczeniu, do kosztów uzyskania przychodów,

W w/w wniosku nie przedstawiono wyczerpującego stanu faktycznego i nie zajęto własnego stanowiska w sprawie, oraz nie określono czy w powyższej sprawie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym, w związku z powyższym wezwaniem z dnia 06.03.2006r. doręczonym w dniu 09.03.2006r. organ podatkowy wezwał stronę do usunięcia braków w trybie art.169 ustawy - Ordynacja podatkowa. Braki, o których mowa w przedmiotowym wezwaniu zostały usunięte w dniu 14.03.2006r.

Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i importu herbaty. W jednej z dostaw z importu, część herbaty została zalana podczas transportu. Wartość tej herbaty stanowiła 13,30% całej dostawy. Zalana herbata nigdy nie została dopuszczona do obrotu i została komisyjnie zniszczona w obecności przedstawicieli agencji celnej oraz przedstawicieli MZO. w dokumencie SAD podatek VAT został naliczony od całej wartości dostawy (wraz z towarem zniszczonym). W miesiącu otrzymania dokumentu SAD podatnik odliczył tylko tę część podatku VAT wykazaną w dokumencie SAD, która odpowiadała wartości towaru dopuszczonego do obrotu, nie odliczając tym samym podatku VAT dotyczącego towaru niedopuszczonego do obrotu i zniszczonego. Podatek VAT nie odliczony został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art.22 ust.1 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst z 2000r. Dz.U. Nr 14 poz.176 z późniejszymi zmianami), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, za wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 w/w ustawy.

Art.23 ust.1 w punkcie 43 lit.a) powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym, że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, iż generalną zasadą jest, że podatek od towarów i usług nie jest kosztem uzyskania przychodu. Podatek naliczony VAT może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu tylko wówczas, gdy podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia tego podatku na gruncie ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz.535 z późniejszymi zmianami).

W przedstawionym stanie faktycznym odrębnym postanowieniem tj. z dnia 30.03.2006r. Nr 142TP/443-692/EB Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe w zakresie braku możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wartości zaimportowanego towaru, który uległ zniszczeniu i nie został dopuszcziny do obrotu. W ocenie organy podatkowego fakt późniejszego wystąpienia zdarzenia losowego, jakim było zniszczenie towaru nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z importem tego towaru.

W świetle powyższego skoro podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku naliczonego VAT od wartości zalanego i zniszczonego towaru, tym samym nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art.23 ust.1 pkt 43 lit.a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem podatek naliczony VAT, o którym mowa w zapytaniu podatnika nie może być uznany jako koszt uzyskania przychodu.

Wobec powyższego stanowiska podatnika w poruszanej wyżej kwestii uznano za nieprawidłowe.