Pytanie:

Czy są kosztem uzyskania przychodu wydatki sfinansowane z dotacji otrzymanej z Urzędu Pracy, jaki jest sposób zaksięgowania tych wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14.12.2005 r. (data wpływu ? 15.12.2005 r.), w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej uznania jako koszt uzyskania przychodu jednorazowej amortyzacji środka trwałego o cenie jednostkowej poniżej 3500 zł oraz wydatków na zakup wyposażenia sfinansowanych z dotacji otrzymanej z Urzędu Pracy a także sposobu ich zaksięgowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE
W dniu 15.12.2005 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legnicy wpłynął Pana wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Pismami z dnia 06.01.2006 r. i 31.01.2006 r. organ podatkowy wezwał Pana do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Braki formalne wniosku zostały uzupełnione na piśmie w dniu 13.01.2006 r. i 07.02.2006 r.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 17.11.2005 r. Powiatowy Urząd Pracy udzielił Panu pomocy publicznej w postaci przyznania jednorazowych środków (dotacji) na podjęcie działalności z przeznaczeniem na zakup środków trwałych i narzędzi pracy. W dniu 25.11.2005 r. przedmiotową dotację wykorzystał Pan w kwocie 11.004,05 zł, co stanowiło wartość netto dokonanych zakupów środków trwałych i narzędzi pracy. We wniosku wyjaśnił Pan, że zakupione środki trwałe wpisał Pan do ewidencji środków trwałych a narzędzia pracy do ewidencji wyposażenia ?odnosząc jednorazowe umorzenie w koszty?. Następnie w piśmie z dnia 06.02.2006 r. wyjaśnił Pan, że używając zwrotu ?jednorazowe umorzenie? miał na myśli amortyzację środka trwałego i wydatki na nabycie wyposażenia. Ponadto oświadczył, iż z zakupionych składników za środek trwały uznał jedynie młotowiertarkę o wartości netto 2666,16 zł, pozostałe zakupione narzędzia zaliczył Pan do wyposażenia. Ponieważ wartość pojedynczych narzędzi uznanych za wyposażenie nie przekracza 1500 zł dokonał Pan później korekty i wykreślił je z ewidencji wyposażenia. Ponadto poinformował Pan, że w pismach z dnia 15.12.2005 r. i 13.01.2006 r. błędnie został podany numer kolumny 10 w podatkowej księdze przychodów i rozchodów do której wpisano amortyzację środków trwałych oraz wydatki związane z zakupem wyposażenia. Zostały one faktycznie wpisane do kol. 14 ? pozostałe wydatki. Na tym tle ma Pan wątpliwości:
1. czy amortyzacja środka trwałego sfinansowana z dotacji stanowi koszt uzyskania przychodu i czy wydatki poniesione na zakup wyposażenia sfinansowane z dotacji stanowią koszt uzyskania przychodu, oraz
2. czy prawidłowo zaksięgował zakupiony środek trwały i narzędzia (wyposażenie) sfinansowany dotacją.
Według przedstawionego własnego stanowiska w sprawie, sądzi Pan, że zarówno amortyzacja środków trwałych jak i wydatki na zakup wyposażenia sfinansowane z otrzymanej dotacji w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią koszty uzyskania przychodu oraz, że postąpił Pan prawidłowo wpisując je do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Odnosząc się do powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy zważył, co następuje.
Zgodnie z § 3 pkt 7 i 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003 r. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) za wyposażenie uważa się rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym do środków trwałych. Natomiast środki trwałe ? są to środki trwałe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.
W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 wyżej cyt. rozporządzenia, podatnicy obowiązani do prowadzenia podatkowej księgi prowadzą:
1) ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n ust. 2-6 ustawy o podatku dochodowym,
2) ewidencję wyposażenia.
Środkami trwałymi są zgodnie z przepisem art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podlegające amortyzacji, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Artykuł 23 ust. 1 pkt 45 stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a- 22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W Pana przypadku zakup tych środków został sfinansowany w ramach bezzwrotnej pomocy udzielonej przez Powiatowy Urząd Pracy, czyli zostały one Panu de facto zwrócone, spełniając dyspozycję wyżej przywołanego przepisu.
Kwestie związane z amortyzacją środków trwałych uregulowane są w artykułach od 22a do 22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Między innymi treść artykułu 22f ust. 3 stanowi, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3500 zł podatnicy z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo ? w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Okoliczność, iż stosownie do wskazanych przepisów dany składnik majątkowy podlega odpisom amortyzacyjnym, nie przesądza o zaliczeniu tych odpisów do kosztów uzyskania przychodów. Katalog wyłączeń z kosztów umieszczony w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma bowiem w tym przypadku decydujące znaczenie. Wobec czego mimo że środek trwały (młotowiertarka) sfinansowany środkami z Funduszu Pracy podlega amortyzacji to odpis amortyzacyjny nie stanowi kosztu dla celów podatkowych, co wynika z przepisu art. 23 ust. 1 pkt 45 cyt. ustawy. Dlatego z tego względu przedmiotowe odpisy nie będą ewidencjonowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Stąd Pana działanie w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.
Inaczej uregulowano kwestie związane z ewidencją zakupionego wyposażenia i zaliczenia poniesionych z tego tytułu wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa w rozumieniu odrębnych przepisów, przekracza 1500 zł.
Wydatki sfinansowane z bezzwrotnej pomocy, nie przeznaczone na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz nie wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stosownie do art. 22 ust. 1, uznać za koszty uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej i zaewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 14 ? pozostałe wydatki, bowiem zgodnie z rozporządzeniem w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów kolumna 14 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów z wyjątkiem kosztów, które w myśl art. 23 ustawy o podatku dochodowym nie uznaje się za koszty uzyskania przychodu.
Mając zatem na uwadze przytoczone przepisy, prawidłowo Pan postąpił nie obejmując ewidencją wyposażenia zakupione narzędzia pracy oraz ewidencjonując wydatki z tytułu ich zakupu w kolumnie 14 podatkowej księgi przychodów i rozchodów ? tym samym zaliczając je do kosztów uzyskania przychodów.
Niemniej jednak, z uwagi na kompleksowo przedstawione przez Pana stanowisko zarówno w zakresie środków trwałych jak i wyposażenia, a w związku z tym poprawności ich ewidencji w księdze i kwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy był obowiązany orzec jak w osnowie.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.
Zażalenie podlega opłacie skarbowej.