Pytanie:

Czy otrzymane środki z Europejskiego Funduszu Społecznego przyznane przez Urząd Pracy osobie bezrobotnej na podjęcie działalności gospodarczej są równoznaczne z otrzymanymi środkami z Funduszu Pracy na ten sam cel i czy ma zastosowanie art.21 ust.1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ? Czy wydatki pokryte z przyznanych środków stanowią koszty uzyskania przychodu na dzień rozpoczęcia działalności tj. 14.01.2006r.?

Stoi Pani na stanowisku, iż otrzymane środki z Europejskiego Funduszu Społecznego przyznane przez Urząd pracy jako osobie bezrobotnej na podjęcie działalności gospodarczej zwolnione są od podatku dochodowego na podstawie art.21 ust.1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a poniesione z tych środków wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek stwierdza, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.9 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52,52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 14 ust.2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) starosta ze środków Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej. Szczegółowe zasady dotyczące warunków i trybu przyznawania przez starostę bezrobotnemu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej określone zostały w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 31.08.2004 r. w sprawie warunków i trybu refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej i refundowania kosztów pomocy prawnej (Dz. U. Nr 196, poz. 2018). Z treści ww. przepisów wynika, że środki z Funduszu Pracy mogą być przyznane po złożeniu wniosku i spełnieniu określonych warunków przez bezrobotnego z przeznaczeniem na określony rodzaj działalności, którą bezrobotny dopiero zamierza podjąć. Z uwagi na powyższe przyznane bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej przed jej rozpoczęciem nie stanowią przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowić natomiast będą przychód z innych źródeł, o którym mowa w art.10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według przepisów art.2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. O zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U.Nr 164 poz.1366/,zwiększono katalog zwolnień przedmiotowych w ustawie z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U.z 2000r. Nr 14 poz.176 ze zm./.Do art.21 ust.1 ustawy został dodany pkt 121,zgodnie z którym ,ze zwolnienia od podatku dochodowego korzystają jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności ,o których mowa w art.46 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U.Nr 99 poz.1001 ze zm./.Zgodnie z art.22 ustawy z dnia 28 lipca 2005r.o zmianie niektórych innych ustaw ,zmiana weszła w życie w dniu 30.08.2005r. i ma zastosowanie do dochodów osiągniętych od dnia 1 stycznia 2005r.

Z kolei przepis art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje, że zwolnione są od podatku dochodowego dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

#61623; pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz

#61623; podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku realizowanym przez niego programem.

Reasumując: środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności gospodarczej stanowią co do zasady przychód z tzw. innych źródeł, przy czym:

1. środki pochodzące z Funduszu Pracy - wolne są od podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art.21 ust.1 pkt 121 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym,

2. z Europejskiego Funduszu Społecznego podlegają zwolnieniu od opodatkowania na podstawie wyżej cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są warunki w nim określone.

Należy zauważyć, że środki przyznane bezrobotnemu pod rygorem ich zwrotu muszą być wykorzystane do utworzenia i rozpoczęcia działalności gospodarczej, a więc przyczyniają się do powstania źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy. A zatem wydatek poniesiony przez podatnika stanowi koszt uzyskania przychodu, jeżeli:

#61623; pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu,

#61623; nie został wymieniony przez ustawodawcę w art. 23 wyżej cytowanej ustawy.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d i 116 tej ustawy.

W świetle ww. przepisów dokonane zakupy sfinansowane ze środków przyznanych osobie bezrobotnej z Funduszu Pracy stanowi zatem koszt uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatek ten został bowiem poniesiony w celu osiągnięcia przychodów z działalności gospodarczej i nie podlega wyłączeniu na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w sytuacji, gdy wydatki sfinansowane zostały środkami unijnymi znajduje zastosowanie wyżej cytowany art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy wyłączający możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tego rodzaju wydatków.

Zatem,środki otrzymane z Funduszu Pracy wolne są od podatku dochodowego od osób fizycznych a wydatki poniesione z tych środków na działalność stanowią koszt uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Środki otrzymane z Europejskiego Funduszu Społecznego wolne są od podatku dochodowego a wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, rozróżnić należy z jakich źródeł pochodziły przedmiotowe środki pieniężne ,a tym samym zróżnicowanie konsekwencji podatkowych z tym związanych.Nie jest więc równoznaczne otrzymanie środków z Funduszu Pracy i z Europejskiego Funduszu Społecznego.

Reasumując: stanowisko Pani wyrażone we wniosku o udzielenie interpretacji jest nieprawidłowe.

Powyższa interpretacja w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 253 poz. 2532 ze zm./ wniesienie zażalenia podlega opłacie skarbowej w wysokości 5 zł oraz od załączników po 0,50 gr.