Pytanie:

Ustalenie zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w kwestii dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłaty środków za delegacje dotyczące wyjazdów służbowych w ramach czynności świadczonych przez różne osoby na podstawie umów cywilno-prawnych.

Pismem z dnia 23.02.2006 r zwrócił się Pan z zapytaniem dotyczącym zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wypłaty środków za delegacje dotyczące wyjazdów służbowych w ramach czynności świadczonych na podstawie umów cywilno-prawnych.

Według stanu faktycznego przedstawionego przez Pana wynika, że Spółka zatrudnia osoby w ramach umów cywilnoprawnych do świadczenia usług , które związane są z potrzebą odbywania wyjazdów służbowych poza siedzibę Spółki . W ramach postanowień umów cywilno-prawnych zleceniobiorcy przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia w formie zwrotu wydatków za udokumentowane delegacją wyjazdy służbowe. Rozliczenie wyjazdów odbywa się w miesiącu następnym, a w tej sytuacji wyjazdy dotyczące miesiąca grudnia 2005r. są rozliczane w miesiącu styczniu 2006r.

W myśl przepisu art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem, warunkiem pozwalającym zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu dany wydatek jest przede wszystkim poniesienie wydatku oraz związek tego wydatku z osiąganymi przychodami. Wydatkiem takim jest m.in. wypłata kosztów delegacji tj.dieta i inne należności za czas podróży służbowej. Jednocześnie należy dodać, że diety i inne należności korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego do wysokości określonej w odrębnych ustawach. Zleceniodawca, niezależnie od tego czy należności wypłacone z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowej bedą podlegały opodatkowaniu , czy nie, może odnieść je do kosztów uzyskania przychodów. Z wykładni przepisu art. 23 ust. 1 pkt 55 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż nie uważa się za koszt uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9(pkt 8 - dotyczy umów zleceń) oraz w art. 18 , a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, wynika , iż zwrócone koszty podróży służbowej będą stanowiły u zleceniodawcy koszt uzyskania przychodu dopiero z chwilą wypłaty tych należności lub postawienia ich do dyspozycji. W powyższym przepisie jest mowa o wypłatach, świadczeniach oraz innych należnościach z tytułu przychodów m.in. umów zleceń, w których mieszczą się również diety i inne należności za czas podróży.

Odnosząc się bezpośrednio do przedstawionej we wniosku sytuacji, stwierdzić należy, że koszty delegacji służbowych, o których mowa w przedmiotowym piśmie, należy przyporządkować do miesiąca w którym zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji, oczywiście pod warunkiem, iż zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu - nawet w okresie późniejszym, czyli w Pana przypadku będzie to miesiąc styczeń 2006r.

Biorąc powyższe pod uwagę tutejszy organ stwierdza, że stanowisko Pana w sprawie jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.

Stosownie z art. 14b§1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja, o której mowa w art. 14a§1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta . Jeżeli jednak podatnik zastosował się do interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Interpretacja o której mowa w art.14a §1 jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwym dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w §5 ( art. 14b §2 Ordynacja podatkowa ).

Od niniejszego postanowienia na podstawie art 14a §4 i art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia - art.236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 229 Ordynacji podatkowej powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia.