Pytanie:

dotyczy określenia okresu amortyzacji dla używanych budynków i budowli po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Jarosławiu, działając na podstawie przepisów:

• art. 14a § 1, § 3 i § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.),
• art. 22j ust. 1 pkt 3, ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.),

po rozpatrzeniu wniosku o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, w sprawie określenia okresu amortyzacji dla używanych budynków i budowli, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych, postanawia uznać za prawidłowe pani stanowisko w sprawie określenia okresu amortyzacji dla używanych budynków i budowli, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych pod warunkiem posiadania dowodów wskazujących, że nabyte środki trwałe były wykorzystywane przez okres co najmniej 60 miesięcy przed ich nabyciem.

Pani Anna B. właścicielka firmy J., pismem z dnia 11.01.2006 r., zwróciła się z wnioskiem o udzielenie interpretacji w zakresie zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że:

• w dniu 28.02.2005 r. aktem notarialnym została zawarta z W. spółka akcyjna z siedzibą w L. przedwstępna umowa sprzedaży, z której wynika, że w dniu 30.06.2005 r. wraz z mężem pani Anna B. kupi nieruchomość, zabudowaną budynkiem byłego salonu samochodowego wraz z pomieszczeniami warsztatowymi i budynkiem myjni samochodowej; nieruchomość ta będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej firmy podatniczki,
• w tym samym dniu - 28.02.2005 r. - podatniczka zawarła z W. spółka akcyjna z siedzibą w L. umowę dzierżawy ww. nieruchomości,
• w dniu 29.06.2005 r. podatniczka wraz z małżonkiem kupiła na zasadzie wspólności majątkowej ww. nieruchomość, z przeznaczeniem na potrzeby prowadzonej przez podatniczkę działalności gospodarczej pod nazwą: J., co zaznaczono w akcie notarialnym; faktura sprzedaży została wystawiona przez W. S.A. na prowadzoną przez panią Annę B. firmę,
• budowa obiektów związanych z ww. nieruchomością została zakończona 25.11.1999 r. (data złożenia wniosku przez P. o wydanie decyzji pozwolenia na użytkowanie), pozwolenie na użytkowanie zostało udzielone 17.01.2000 r.,
• w dniu 15.01.2006 r., po zakończeniu prac związanych z przystosowaniem ww. nieruchomości do stanu używalności, podatniczka odda nieruchomość do użytkowania.

W przedmiotowej sprawie pani Anna B. zajęła następujące stanowisko:

• środki trwałe, wchodzące w skład nieruchomości, tj.: budynek salonu samochodowego wraz z pomieszczeniami warsztatowymi, budynek myjni samochodowej, place i drogi, ogrodzenie uznaje się, w rozumieniu art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za używane,
• dla ww. środków trwałych okres amortyzacji wyniesie 10 lat.

W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowanie znajdują następujące przepisy ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.):

• art. 22j ust. 1 pkt 3 stosownie do którego, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalać stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji dla budynków (lokali) i budowli nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy,
• art. 22j ust. 3 pkt 1 zgodnie z którym, środki trwałe, o których mowa ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane ? jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika prawo podatnika dokonywania wyboru metody amortyzacji. Cytowane wyżej przepisy przewidują możliwość amortyzowania środków trwałych wg metody liniowej przy zastosowaniu stawki określonej indywidualnie, jednak metoda ta może być zastosowana wyłącznie w stosunku do budynków i budowli używanych, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy lub ulepszonych, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej. Przepisy regulujące zasady ustalania stawek amortyzacyjnych w sposób indywidualny nie określają minimalnej i maksymalnej wysokości tych stawek lecz określają minimalny okres amortyzacji, który dla używanych lub ulepszonych budynków i budowli wynosi 10 lat. Należy zatem stwierdzić, że stanowisko pani w kwestii metody amortyzacji używanych środków trwałych uznaje się za prawidłowe pod warunkiem posiadania dowodów wskazujących, że nabyte środki trwałe były wykorzystywane przez okres co najmniej 60 miesięcy przed ich nabyciem.