Pytanie:

Czy niezamortyzowana wartość inwestycji w obcym środku trwałym powiększa wartość początkową tego środka trwałego w momencie jego wykupu?

Działając na podstawie:

• art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.),
• art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 22g ust. 1 pkt 1 i ust. 3, ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w związku ze złożonym w dniu 4.01.2006 r. wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, rozstrzygając kwestię postępowania z niezamortyzowaną częścią inwestycji w obcym środku trwałym, w chwili wykupu tej nieruchomości w sytuacji, gdy cena nabycia (zgodnie z aktem notarialnym) nie obejmuje wartości poniesionych przez kupującego nakładów, a sprzedający nie dokonał ich zwrotu, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łańcucie postanawia uznać, iż stanowisko przedstawione w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe w świetle przepisów prawa podatkowego.

Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, iż spółka jawna ?L.?, której wspólnikiem jest wnioskodawca, w miesiącu kwietniu 2005 r. nabyła budynek biurowo-magazynowy. Od 1999 r. do dnia nabycia ww. nieruchomość użytkowana była przez spółkę na podstawie umowy najmu. W okresie obowiązywania umowy najmu spółka sukcesywnie dokonywała adaptacji nieruchomości dla potrzeb prowadzonej działalności. Wydatki z tym związane, jako inwestycja w obcych środkach trwałych, były przez spółkę amortyzowane, na podstawie art. 22j ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu nabycia pozostała niezamortyzowana część inwestycji. Poprzedni właściciel nie zwrócił spółce żadnych kosztów poniesionych w związku z adaptacją wynajmowanych uprzednio pomieszczeń. W świetle powyższego pan Andrzej K. postawił pytanie, czy niezamortyzowana wartość inwestycji w obcym środku trwałym powiększy wartość początkową zakupionego środka trwałego. Zdaniem wnioskodawcy w oparciu o art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych celem ustalenia wartości początkowej środka trwałego (nieruchomości) należy zwiększyć cenę nabycia o poniesione przed jej nabyciem nakłady na adaptację i pomniejszyć o dokonane w okresie użytkowania na podstawie umowy najmu odpisy amortyzacyjne w związku z inwestycją w obcym środku trwałym.

Na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łańcucie stwierdza, że:

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty
   - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Jak wynika z powyższego, podstawową zasadą jest amortyzowanie środków trwałych stanowiących własność podatnika. Wyjątkiem od tej zasady są inwestycje w obcych środkach trwałych. Jak stanowi bowiem art. 22a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania, przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej ?inwestycjami w obcych środkach trwałych?.

Wniosek dotyczy sytuacji, gdy podmiot, który dokonał inwestycji w obcym środku trwałym po jakimś czasie nabywa wynajmowaną uprzednio nieruchomość jeszcze przed dokonaniem całkowitej amortyzacji inwestycji. W przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miał art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia. Jak stanowi ust. 3 ww., przepisu za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Zawarty w cytowanym przepisie katalog wydatków związanych z nabyciem środka trwałego nie jest jednak katalogiem zamkniętym. Skoro w nabytej nieruchomości spółka uprzednio poniosła wydatki, które nie zostały ujęte w cenie nabycia, a zarazem nie zostały w całości zakwalifikowane w kosztach uzyskania jako inwestycja w obcych środkach trwałych, to wartość nakładów pomniejszona o dokonane uprzednio odpisy amortyzacyjne zwiększa cenę nabycia ww. nieruchomości.