Pytanie:

Dotyczy sposobu zaliczenia części kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego (czynsz), w którym została zarejestrowana działalność gospodarcza, jako koszt uzyskania przychodu.

P O S T A N O W I E N I E
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 02.11.2005 r., który wpłynął w dniu 14.11.2005 r. o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej sposobu zaliczenia części kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego (czynsz), w którym została zarejestrowana działalność gospodarcza, jako koszt uzyskania przychodu ? jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE
W dniu 14.11.2005 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legnicy wpłynął Pana wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Pismem z dnia 07.12.2005 r. organ podatkowy wezwał Pana do uzupełnienia braków formalnych we wniosku. Odbiór wezwania potwierdzony został w dniu 09.12.2005 r. Braki formalne wniosku zostały uzupełnione w piśmie z dnia 16.12.2005 r. - data stempla pocztowego (data wpływu 19.12.2005 r.) oraz w piśmie z dnia 21.12.2005 r.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek
udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwą X, w lokalu mieszkalnym w Legnicy, którego jest Pan właścicielem. Powierzchnia użytkowa mieszkania przyjęta do naliczenia opłat przez Legnicką Spółdzielnię Mieszkaniową wynosi 48,30 m#178;. Rozbieżność w stosunku do pierwotnego wymiaru wynoszącego 47,00 m#178; wynika stąd, że pomiar powierzchni wykonano po odjęciu grubości tynku. Na potrzeby działalności gospodarczej wykorzystywany jest jeden pokój o powierzchni 17,3 m#178;, w którym wykonywane są projekty budowlane, opracowywane ekspertyzy i opinie techniczne. W pokoju tym znajduje się biblioteka techniczna, komputer, drukarki i skaner.
Według zaprezentowanego we wniosku stanowiska część opłat czynszowych stanowi koszt działalności gospodarczej, wynikający z ustalonego współczynnika k, wynoszącego 0,40 miesięcznego czynszu za mieszkanie, a mianowicie:
6,30
k = 17.30 + 48,30 x 17,30 = 0,40497 przyjęto 0,4
48,30
gdzie: 17,30 m#178; - powierzchnia pokoju przeznaczonego na działalność biurową
48.30 m#178; - powierzchnia całkowita mieszkania
6.30m#178; - komunikacja (powierzchnia przedpokoju).
Z powyższego wynika, że do ustalenia kosztu prowadzenia działalności przyjęto kwotę czynszu płaconego miesięcznie za całe mieszkanie, proporcjonalnie do powierzchni pomieszczenia przeznaczonego na biuro oraz powierzchni przedpokoju w proporcji do powierzchni całego mieszkania i do powierzchni pomieszczenia przeznaczonego na biuro.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy stwierdza, co następuje:
Zagadnienie kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej reguluje przepis zawarty w art. 22. ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Zarówno art. 23 ust. 1 ww. ustawy ani żaden inny przepis prawa podatkowego nie wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na utrzymanie siedziby firmy w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w lokalu mieszkalnym.
Wykładnia językowa użytego w art. 22 ust. 1 przez ustawodawcę zwrotu ?wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów? oznacza, iż podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych koniecznych (niezbędnych) wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, wyrażający się tym, że ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Z tego zatem względu nie mogą być uznane za koszty prowadzenia działalności gospodarczej wydatki, które osoba fizyczna ponosi na swoje prywatne cele (utrzymanie) i to niezależnie od tego, czy prowadzi określoną działalność gospodarczą, czy też nie.
W sytuacji, gdy na cele działalności gospodarczej przeznaczona jest część lokalu mieszkalnego kosztem może być tylko część płaconego czynszu ? wynikająca z proporcji w jakiej pozostaje powierzchnia biura ? pokoju przeznaczonego wyłącznie na prowadzenie działalności do ogólnej powierzchni mieszkania.
Odnośnie wykorzystania pozostałej części mieszkania na działalność gospodarczą, organ podatkowy zważając na specyfikę (rodzaj) prowadzonej przez Pana działalności nie znajduje uzasadnienia do wliczenia w koszty działalności części czynszu przypadającego proporcjonalnie do powierzchni przedpokoju, gdyż w rzeczywistości korzystanie z przedpokoju nie powoduje wyłączenia tego pomieszczenia z celów prywatnych i w związku z tym obciążania kosztów uzyskania przychodów częścią czynszu przypadającą na to pomieszczenie.
Zatem zasadnym jest przyjęcie do wyliczenia kosztu działalności wskaźnika ustalonego wyłącznie na podstawie powierzchni pokoju przeznaczonego na biuro, do ogólnej powierzchni całego mieszkania. Zaznaczyć przy tym należy, że wyliczenie musi się opierać na ustalonych prawnie pomiarach powierzchni mieszkania przyjętych do naliczania opłat czynszowych.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.
Zażalenie podlega opłacie skarbowej.