Pytanie:

Czy zasadnym jest zaliczenie bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wymianę pieca c. o. oraz montaż sufitu podwieszanego wraz z materiałami ?

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Złotoryi stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2005 r., uzupełnionym pismem z dnia 28 listopada 2005 r. (data wpływu 29 listopada 2005 r.) o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasadności zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wymianę pieca c. o. oraz montaż sufitu podwieszanego wraz z materiałami ? jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE
W dniu 14 października 2005 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Złotoryi wpłynął podpisany przez Panią wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Stosownie do treści art. 14a § 2 zd. 2 ustawy ? Ordynacja podatkowa składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Z uwagi na fakt, że we wniosku z dnia 14 października 2005 r. nie przedstawiła Pani w sposób wyczerpujący stanu faktycznego, tut. organ podatkowy pismem z dnia 18 listopada 2005 r. znak: PD/415-20/1/05 wezwał Panią do uzupełnienia opisu stanu faktycznego. Pismo uzupełniające w tej sprawie wpłynęło do Urzędu Skarbowego w Złotoryi w dniu 29 listopada 2005 r.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z przedstawionego w przedmiotowym wniosku oraz w piśmie uzupełniającym stanu faktycznego wynika, że w lokalu sklepowym będącym środkiem trwałym w prowadzonej przez Panią i wspólnika działalności gospodarczej przeprowadzono remont instalacji centralnego ogrzewania oraz montaż sufitu podwieszanego. W opisie zakresu przeprowadzonych prac zawartym w piśmie z dnia 28 listopada 2005 r. podała Pani razem ze wspólnikiem, że w ramach remontu instalacji grzewczej wymieniono m. in. piec centralnego ogrzewania z węglowo-koksowego na miałowy. Wymiana pieca nastąpiła ze względu na wysokie koszty eksploatacji spowodowane wzrostem cen węgla i koksu.
Z kolei w związku z pracami dotyczącymi remontu sufitu w sali sprzedaży wyjaśniła Pani, iż wykonano montaż nowego sufitu z uwagi na występujące w stropie liczne szpary i uszkodzenia w płytach azbestowo-cementowych oraz wskazała, że nowy sufit wykonany jest z kasetonów i podwieszony do starego na aluminiowym stelażu. Powoduje on uszczelnienie pomieszczenia sali sprzedaży i zapobiega stratom ciepła. Ponadto stwierdzono, że w wyniku dokonanych prac remontowych zostaną zmniejszone koszty ogrzewania sklepu w jednym sezonie grzewczym o ponad 50% w stosunku do sezonu ubiegłego.
Według opinii wyrażonej we wniosku wydatki poniesione na remont środka trwałego winny być zaksięgowane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ ?montaż sufitu podwieszanego wykonano w sali sprzedaży sklepu o powierzchni 108 m#178; na starym suficie, a koszty naprawy i malowania nie byłyby znacząco niższe. Ponadto podkreślono, że remont sufitu został zalecony przez kontrolę sanitarną?.
Powołując się na powyższe okoliczności zwróciła się Pani o udzielenie informacji, czy poniesione ww. wydatki należy bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, czy też uznać za mające charakter inwestycyjny.
Oceniając w świetle obowiązujących przepisów prawa stan faktyczny przedstawiony we wniosku z dnia 14 października 2005 r. uzupełnionym pismem, które wpłynęło w dniu 29 listopada 2005 r., oraz ustosunkowując się do wyrażonego w tym wniosku stanowiska Naczelnik Urzędu Skarbowego w Złotoryi stwierdza co następuje.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Z przepisu art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. ustawy wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Z kolei art. 22g ust. 17 tej samej ustawy stanowi, że jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3?9 i 11?15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Wymienione w treści pytania wydatki mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, jeżeli spełniają one następujące warunki:
- istnieje związek pomiędzy nimi a przychodem osiąganym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej,
- nie spowodowały one ulepszenia użytkowanego w ramach ww. działalności środka trwałego, tj. lokalu sklepowego.
Pierwszy z ww. warunków wynika z wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawowej zasady kwalifikowania ponoszonych wydatków do kosztów podatkowych. W omawianej sytuacji warunek będzie spełniony, jeżeli sala sprzedaży jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej lub w inny sposób przyczynia się do powstawania przychodu, co niewątpliwie ma miejsce w przedstawionej sytuacji. Zatem, aby prawidłowo zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów poniesione przez Państwa wydatki, należy rozstrzygnąć, czy dotyczyły one wykonania prac o charakterze remontowym, czy też związane były one z ulepszeniem środka trwałego. Niewykluczone jest bowiem, że część wydatków może być poniesiona na remont środka trwałego a część na jego unowocześnienie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji remontu. Remont obiektów budowlanych zdefiniowany jest w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Stosownie do jego treści, remont oznacza wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Istotą remontu jest zatem przywrócenie pierwotnego stanu technicznego oraz użytkowego środka trwałego, bez zwiększania jego wartości początkowej. Remont przeprowadzany jest w toku eksploatacji środka trwałego i jest wynikiem tej eksploatacji. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki na remont mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem, że efektem wykonanych prac nie jest zwiększenie wartości technicznej, użytkowej, a w konsekwencji wartości początkowej środka trwałego, stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Natomiast ulepszenie to trwałe unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych, wyrażające się w poprawie standardu użytkowego lub technicznego bądź obniżce kosztów eksploatacji. Różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych (konserwacja, naprawy), a drugie do podjęcia czy rozszerzenia działalności w drodze przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodującej istotną zmianę cech użytkowych. Do wydatków inwestycyjnych należy zatem zaliczyć wydatki poniesione na:
- przebudowę, czyli zmianę (poprawienie) istniejącego stanu środka trwałego na inny,
- rozbudowę polegającą na powiększeniu (rozszerzeniu) składników majątkowych,
- rekonstrukcję, czyli odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
- adaptację, czyli przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadaniu mu nowych cech użytkowych,
- modernizację, która sprowadza się do unowocześnienia środków trwałych.
W świetle przytoczonej wyżej definicji montażu podwieszanego sufitu wykonanego z kasetonów zamontowanych na stelażu aluminiowym oraz wymiany pieca c. o. nie można zaliczyć do robót o charakterze remontowym, gdyż stanowią one odpowiednio przebudowę i modernizację obiektu a tym samym jego ulepszenie. W przepisie art. 22g ust. 17 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wymienia modernizację i przebudowę środka trwałego jako przykład ulepszenia.
Wykonanie sufitu z kasetonów zamontowanych na aluminiowym stelażu wykracza poza charakter odtworzeniowy pierwotnego stanu technicznego oraz użytkowego sufitu. Potrzeba przeprowadzenia prac w tym zakresie wynikała z przeprowadzonej w obiekcie kontroli sanitarnej i spowodowała ?uszczelnienie pomieszczenia sali sprzedaży a tym samym zapobieganie utratom ciepła?. Przy czym fakt, iż koszty jego naprawy i malowania nie byłyby znacząco niższe pozostaje bez znaczenia, istotny jest bowiem zakres wykonanych prac. W tym przypadku niewątpliwie miała miejsce przebudowa i modernizacja sufitu, a tym samym lokalu sklepowego. Podobnie jest z wymianą pieca c. o., która nastąpiła nie ze względu na jego zużycie lecz, jak wskazano we wniosku z uwagi na wysokie koszty eksploatacji spowodowane wzrostem cen węgla i koksu.
Dodatkowo ustalić należy, czy wydatki poniesione na modernizację i przebudowę zwiększają wartość użytkową obiektu i w roku podatkowym przekraczają 3500 zł, gdyż tylko wówczas spowodują one wzrost wartości początkowej środka trwałego. Środki trwałe uważa się bowiem za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych m. in. na ich przebudowę i modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł (w tym na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł) i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Złotoryi stwierdza, iż w omawianej sytuacji wydatki poniesione na modernizację i przebudowę użytkowanego przez Panią i wspólnika lokalu sklepowego przekroczyły w roku podatkowym kwotę 3.500 zł, ponadto istnieje, wskazany także przez Państwa, konkretny miernik wzrostu wartości użytkowej środka trwałego tj. obniżenie kosztów eksploatacji. W myśl przepisu art. 22g ust. 17 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. wydatki są ulepszeniem środka trwałego, nie mogą być zatem ujęte bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, lecz zwiększają wartość początkową środka trwałego, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
Podsumowując Naczelnik Urzędu Skarbowego w Złotoryi stwierdza, iż w obowiązującym stanie prawnym oraz przedstawionym stanie faktycznym stanowisko wnioskodawcy w sprawie dotyczącej zasadności zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wymianę pieca c. o. oraz montaż sufitu podwieszanego wraz z materiałami ? jest nieprawidłowe, stąd orzekł jak w osnowie postanowienia.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń wskazanych we wniosku.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.
Zażalenie podlega opłacie skarbowej.