Pytanie:

Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej diety z tytułu odbywanych podróży służbowych poza granicami kraju, związanych ze świadczonymi, w ramach prowadzonej działalności, usługami ?

Zgodnie z art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego (...) na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym informuje Pana o zakresie i sposobie zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego.

We wniosku przedstawił Pan następujący stan faktyczny: prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych. Usługi te wykonuje Pan zarówno na terenie kraju jak i poza granicami RP. Ponadto nadmienia Pan, iż siedziba firmy określona jest w miejscu stałego zamieszkania przez Pana, natomiast jako miejsce wykonywania działalności jest teren całego kraju.

W ww. piśmie zwrócił się Pan z zapytaniem czy przedsiębiorca świadczący usługi transportowe, może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów równowartość diet z tytułu odbywania podróży służbowej poza granicami kraju, do wysokości przysługującej pracownikom na podstawie odrębnych przepisów.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wskazał Pan, że w oparciu o art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, diety zagraniczne z tytułu wyjazdów służbowych stanowią koszty uzyskania przychodów do wysokości diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 wyżej wymienionej ustawy.

W świetle postanowień art. 23 ust. 1 pkt 52 cyt. wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą w części przekraczającej wysokość diet przysługującym pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra tj. w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236 poz. 1990) i w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U Nr 236 poz. 1991 ).

Rozporządzenia te nie zawierają definicji podróży służbowej. Definicję taką można pośrednio wywieść z treści art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21 poz. 94 ze zm.) W świetle tego przepisu za podróż służbową należy uznać wykonywane przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy.

Jednakże, zdaniem tutejszego organu podatkowego w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportu samochodowego brak jest uzasadnienia dla przyjęcia, że wykonywanie przez te osoby zadań poza miejscowością podaną w zgłoszeniu o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, wiąże się z podróżą służbową. Należy bowiem przyjąć, że świadczenie usług transportowych w ramach wykonywanej działalności stanowi istotę tej działalności.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportowych.

Zatem czynności kierowcy związane z realizacją tych usług należą do istoty prowadzonej działalności - w związku z czym nie mogą być utożsamiane z podróżą służbową w rozumieniu przepisów ustawy podatkowej oraz przepisów szczególnych Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W konsekwencji, jeżeli przedsiębiorca nie odbywa podróży służbowej, nie można mówić o dietach.

Nie zmienia to jednak faktu, że istnieją sytuacje, w których osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą polegającą na usługach transportowych może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet w wysokości określonego limitu. Przykładowo można wskazać podróż związaną z koniecznością zawarcia umowy o świadczenie usługi czy dokonania zakupu środka trwałego dla potrzeb prowadzonej działalności.

Natomiast kosztem uzyskania przychodu w pełnej wysokości będą inne poniesione w podróży i prawidłowo udokumentowane przez przedsiębiorcę wydatki (np. rachunki za pobyt w hotelu, opłaty za przejazd płatną autostradą) itp.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że zajęte przez Pana stanowisko w tej sprawie jest nieprawidłowe.

Ww. interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego.

Ponadto informuje się, że interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli podatkowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.