|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dotacja, wynagrodzenie za pracę | |
| Data: 2005-05-23 | |
![]() Pytanie:Prowadzę działalność gospodarczą związaną ze sprzedażą hurtową i detaliczną wyrobów medycznych, działalność usługową w zakresie instalacji, naprawy i konserwacji sprzętu medycznego, badania rynku i opinii publicznej, a także praktykę lekarską. Podpisałem umowę na otrzymanie środków z Unii Europejskiej na przeprowadzenie badań marketingowych do przetestowania pewnego urządzenia medycznego w celu jego zastosowania, oraz oceny potrzeb rynku na to urządzenie. Jak prawidłowo ustalić koszty wynagrodzeń wraz z narzutami na te wynagrodzenia (ZUS itp.), jeżeli spółka pokrywa 75% kosztów tych wynagrodzeń a 25% dofinansowane jest z Unii Europejskiej. Jak postąpić i w jakiej kwocie zakwalifikować koszty wynagrodzeń, gdy umowa o bezzwrotnej pomocy mówi, że zostaną dofinansowane tylko 25% kwoty netto wynagrodzenia? Uważam, że 75% wynagrodzenia wraz z narzutami stanowi koszt działalności firmy, a 25% wynagrodzenia sfinansowanego z bezzwrotnych środków pomocowych nie jest kosztem uzyskania przychodu.Ustawodawca w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) określił, że kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. O zakwalifikowaniu danego wydatku do kosztu uzyskania przychodu decyduje, zatem poniesienie wydatku w celu uzyskania przychodu i nie zakwalifikowanie wydatku do grupy wydatków nie uznanych za koszty uzyskania przychodów z art. 23 ww. ustawy. Należy zauważyć również, że ustawodawca nie posłużył się kategorią kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, ale powiązał pojęcie kosztu z pojęciem przychodu. Oznacza to, iż pomiędzy poniesionym kosztem (wydatkiem) a osiągniętym przychodem, musi zaistnieć związek przyczynowo skutkowy. Podatnik musi osiągnąć przychód, aby przy obliczeniu podstawy opodatkowania uwzględnić dany koszt (wydatek), jaki poniósł w celu osiągnięcia tego przychodu Przepis art. 23 ust. 1 pkt 56 wyżej cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów - wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d i 116. Z kolei przepis art. 21 ust. 1, tej samej ustawy wskazuje, że wolne od podatku dochodowego są: - pkt 46 lit. a) i b) dochody otrzymane przez podatnika z tak zwanych środków pomocowych o ile dochody te: - pkt 47a) dotacje z budżetu państwa otrzymane na dofinansowanie przedsięwzięć realizowanych w ramach Specjalnego Przedakcesyjnego Programu na Rzecz Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (SAPARD), - pkt 47c) kwoty otrzymane od agencji rządowych, jeżeli agencje te otrzymały na ten cel środki z budżetu państwa, - pkt 47 d) dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia lub świadczenia częściowo odpłatne, otrzymane na cele związane z działalnością rolniczą z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, od agencji rządowych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, - pkt 116) dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej otrzymane na podstawie odrębnych przepisów. Zatem jeżeli otrzymano środki pomocowe z Unii Europejskiej na pokrycie części wynagrodzeń pracowników to za koszt uzyskania przychodów należy uznać tą część wynagrodzenia pracownika, która nie jest finansowana z otrzymanych środków pomocowych. Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku. Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia. Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie. Zażalenie podlega opłacie skarbowej. |
|
| 2005-05-23 |
