Pytanie:

Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów roku podatkowego 2006 oraz w następnych latach podatkowych straty z tytułu niepobierania od nabywców leków w ramach promocji i reklamy apteki, opłat ryczałtowych, o których mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przekraczających kwotę 1 (jednego) grosza (tzw. sprzedaż leków za 1 grosz) ?

POSTANOWIENIE Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, działając na podstawie art. 14a § i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r. Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17-01-2006 r. stwierdza, że różnica między przychodem osiągniętym, a możliwym do osiągnięcia nie jest w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stratą w pozarolniczej działalności gospodarczej, zaś nie pobrana od nabywców leków opłata ryczałtowa należna na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135), nie stanowi kosztu uzyskania przychodu.UZASADNIENIE Pismem z dnia 17-01-2006 r. (data wpływu 18-01-2006 r.), zwrócił się Pan z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, przedstawiając następujący stan faktyczny: Jest Pan wspólnikiem spółki jawnej prowadzącej działalność pod firmą xxx. W ramach prowadzonej działalności wspólnicy prowadzą aptekę. Są zobowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135) część należności za sprzedane leki i wyroby medyczne, która nie została opłacona wspólnikom prowadzącym aptekę przez nabywców leków, jest refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia po przedstawieniu stosownych zestawień w terminie 14 dni od daty złożenia zestawienia.

Ponadto wspólnicy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu zwiększenia sprzedaży leków oraz reklamowania apteki postanowili, iż rezygnują z pobierania opłat ryczałtowych o których mowa w art 36 ust. 2 ustawy z dnia 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135). Między innymi dotyczy to sprzedaży leku o nazwie xxx. Odbywało się to w sposób następujący.Apteka nabyła przedmiotowy lek za kwotęa) brutto (łącznie z podatkiem VAT) 4,20 zł,b) netto 3,92 złPrzy wydaniu pacjentowi leku refundowanego, na kasie ewidencjonowany był obrót w kwocie 6,00 zł, tj. cena sprzedaży łącznie z podatkiem należnym. Po sprzedaży tego leku, Narodowy Fundusz Zdrowia zwraca aptece kwotę w wysokości 2,80 zł, skutkiem czego aptekarz od pacjenta zobowiązany jest pobrać kwotę 3,20 zł. Wspólnicy w ramach promocji i reklamy rezygnowali jednak z przyjęcia opłaty ryczałtowej i za wydany lek pobierali od pacjenta kwotę 1 grosza. Ponieważ apteka nie uzyskiwała całej kwoty należności od pacjenta z tego tytułu powstała strata w kwocie 3,19 zł. Sformułował Pan też następujące pytanie:czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów roku podatkowego 2006 oraz w następnych latach podatkowych straty z tytułu niepobierania od nabywców leków ramach promocji i reklamy apteki, opłat ryczałtowych, o których mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przekraczających kwotę 1 (jednego) grosza (tzw. sprzedaż leków za 1 grosz) ? Sformułował Pan też własne stanowisko w sprawie stwierdzając, iż:straty powstałe z tytułu niepobierania od nabywców leków opłat ryczałtowych w roku 2006 i w latach następnych może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. , nr 14, poz. 176 ze zm.), ponieważ powstały w trakcie prowadzenia promocji sprzedaży leków. Ze względu jednak na fakt, iż jest to reklama niepubliczna, podatników ograniczenie o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatki z tego tytułu nie mogą przekroczyć 0,25% rocznego przychodu apteki.

Wnioskodawca oświadczył także, iż w sprawie która jest przedmiotem zapytania nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę i stan prawny obowiązujący w dacie zaistnienia tego zdarzenia, postanawia udzielić następującej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr. 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. U podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów objętych tymi księgami są potrącane między innymi w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącane także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego.Tak więc warunkiem zakwalifikowania wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest faktyczne jego poniesienie. Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy oraz stanowiska podatnika w przedmiotowej sprawie wynika, iż uznaje on nie pobraną przy zakupie leku opłatę ryczałtową za wydatek zaliczany do kosztów uzyskania przychodów. Takie twierdzenie jest błędne. Z istoty kosztu wynika, iż musi uprzednio zaistnieć faktyczny wydatek w wysokości odpowiadającej kosztowi uzyskania przychodu. Zatem nie można uznać za koszt uzyskania przychodu nie pobieranych opłat za leki, albowiem nie pobrana opłata nie stanowi wydatku poniesionego w sensie faktycznym.Ponadto zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 23 w/w ustawy kosztem uzyskania przychodu są poniesione koszty reklamy w pełnej wysokości jeżeli reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób oraz do wysokości 0,25% przychodu, jeżeli reklama nie spełnia tych kryteriów.

Nie można jednak w przedmiotowym stanie faktycznym mówić o reklamie. Nie mamy tutaj do czynienia z reklamą, a z często stosowanymi w obecnych realiach gospodarczych preferencjami cenowymi, czyli wszelkimi rodzajami zmniejszenia cen. W świetle art. 9 ust. 2 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W powyższej definicji straty ze źródła przychodów nie mieści się zatem różnica między przychodem osiągniętym, a możliwym do osiągnięcia, a w konsekwencji różnica miedzy przychodem osiągniętym,a hipotetycznym nie stanowi straty w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Reasumując, w świetle powołanych regulacji tylko faktycznie poniesione przez podatnika wydatki dotyczące przychodów roku podatkowego mogą być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów w roku ich poniesienia i w latach następnych.Natomiast różnica między przychodem osiągniętym, a możliwym do osiągnięcia nie jest stratą w rozumieniu przepisów w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku stwierdza, iż stanowisko podatnika zawarte we wniosku z dnia 17-01-2006 roku jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja niniejsza nie jest wiążąca dla wnioskodawcy. Wydana interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli właściwych dla wnioskodawcy - art. 14b § 2 w/w ustawy. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego informuje, iż dokumenty dołączone do wniosku o udzielenie interpretacji, nie podlegały ocenie przez organ podatkowy. Interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego jest wiążąca do czasu zmiany przepisów prawa, które były przedmiotem interpretacji. Stronie przysługuje zażalenie do organu odwoławczego Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku, za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku ul. Świętojańska 13, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej).