Pytanie:

- dotyczy ustalenia wartości początkowej lokalu użytkowo - handlowego metodą uproszczoną zgodnie z art. 22 g ust. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn.zm), tj. mnożąc powierzchnię ww. lokalu przez 988 zł. za m 2; - dotyczy ustalenia wartości początkowej lokalu użytkowo - handlowego zgodnie z art. 22g ust. 8 wyżej wymienionej ustawy i ustalenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt. 3, oraz zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej przyszłych nakładów dotyczących wymiany wykładziny, umywalki, drzwi wejściowych, okna, które mają zostać poniesione po rozpoczęciu działalności gospodarczej.

- w części dotyczącej ustalenia wartości początkowej lokalu użytkowo - handlowego metodą uproszczoną zgodnie z art. 22 g ust. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn.zm), tj. mnożąc powierzchnię ww. lokalu przez 988 zł. za m.kw. jest nieprawidłowe - natomiast,

- w części dotyczącej ustalenia wartości początkowej lokalu użytkowo-handlowego zgodnie z art. 22g ust. 8 wyżej wymienionej ustawy i ustalenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt. 3,oraz- zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej przyszłych nakładów dotyczących wymiany wykładziny, umywalki, drzwi wejściowych, okna, które mają zostać poniesione po rozpoczęciu działalności gospodarczej - jest prawidłowe.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w 2005 roku zakupił Pan lokal użytkowo - handlowy, w którym od 01 marca 2006 roku zamierza Pan prowadzić działalność gospodarczą. Przedmiotowy lokal stanowi tylko część udziału w nieruchomości (na który składa się m.in. mieszkanie, garaż, lokal użytkowo - handlowy ). Każdy z elementów tego udziału ma inną wartość. Ww. lokal użytkowo - handlowy usytuowany jest na parterze w budynku wielomieszkaniowym (kamienicy) dla którego po zniesieniu współwłasności i wyodrębnieniu z nieruchomości założono księgę wieczystą. Z lokalem związany jest udział w prawie własności części wspólnych budynku oraz w prawie własności działki gruntu. Wyodrębnienie i ustanowienie samodzielności tych lokali nastąpiło w sposób nie związany z ceną nabycia. Budynek w którym znajduje się lokal handlowy ma charakter mieszkalny z uwagi na fakt iż ponad połowę całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana dla celów mieszkalnych (lokal użytkowy ma pow. około 24 m2 a mieszkania zajmują ok. 700 m2). Zgodnie z decyzją Prezydenta miasta z dnia 19 listopada 1990 r. nastąpiła zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu z mieszkalnej na użytkowy. W kolejnych latach lokal ten wykorzystywany był jako sklep z różnym asortymentem. Ponadto przedmiotowy lokal po raz pierwszy zostanie przez Pana wprowadzony do ewidencji środków trwałych.Po zakupieniu lokalu użytkowo - handlowego, dokonał Pan remontu ww. lokalu przygotowując go do rozpoczęcia działalności gospodarczej. Ponadto po rozpoczęciu działalności zamierza Pan wykonać następujące prace w przedmiotowym lokalu: wymiana wykładziny (koszt 500 zł), umywalki (koszt 200 zł), drzwi wejściowych (koszt 4.000 zł), okna.

Zapytanie Pana dotyczy:

- sposobu ustalenia wartości początkowej zakupionego lokalu użytkowo - handlowego oraz ustalenia stawki amortyzacyjnej dla przedmiotowego lokalu, oraz

- możliwości zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej przyszłych nakładów dotyczących wymiany starej wykładziny, umywalki, drzwi wejściowych, okna, które mają zostać poniesione po rozpoczęciu działalności gospodarczej.

W Pana opinii ustalenie wartości początkowej posiadanego lokalu użytkowego można dokonać: na podstawie art. 22 g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mnożąc jego powierzchnię przez 988 zł. za m 2 i ustaloną w ten sposób wartość przyjąć do amortyzacji zarazem ustalając stawkę amortyzacji ( 10 lat po 10% ) zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt. 3, lub też w celu ustalenia wartości początkowej nabytego lokalu użytkowego można zastosować art. 22g ust. 8 ww. ustawy, z uwagi na fakt, iż nie można ustalić ceny nabycia przedmiotowego lokalu, bowiem ww. lokal stanowi tylko część udziału, który został przez Pana zakupiony a ponieważ każdy z elementów tego udziału ma inną wartość, zdaniem Pana niewłaściwe będzie proporcjonalne rozbicie zapłaconej ceny. W związku z tym zachodzi potrzeba dokonania wyceny wartości lokalu niezależnie od zapłaconej ceny za udział. Od tak ustalonej wartości początkowej przewiduje Pan ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast odnośnie przyszłych nakładów dotyczących wymiany wykładziny (koszt 500 zł), umywalki (koszt 200 zł), drzwi wejściowych (koszt 4.000 zł), okna, które mają zostać poniesione po rozpoczęciu działalności gospodarczej, stoi Pan na stanowisku, że ww. wydatki można wliczyć bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej.

Prawidłowe ustalenie wartości początkowej środka trwałego jest bardzo istotne, ponieważ jej wysokość kształtować będzie wartość odpisów amortyzacyjnych. Sposób ustalenia wartości początkowej uzależniony jest m. in. od formy nabycia a także od specyfiki danego składnika majątku.Wartość początkową środków trwałych w razie nabycia w drodze kupna, stanowi cena nabycia, którą zgodnie z art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest cena zakupu obejmująca kwotę należną zbywcy oraz koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.Art. 22g ust. 8 ustawy przewiduje możliwość ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze kupna środka trwałego, w sposób odmienny od wyżej przedstawionego, ale tylko w przypadku, gdy nie można ustalić ceny nabycia środka trwałego, nabytego przez podatnika przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenie wykazu,o którym mowa w art. 22n - wówczas wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji oraz stanu i stopnia zużycia.Jeżeli podatnik nie może ustalić wartości środka trwałego, nie stanowi nieprawidłowości, gdy określi wartość początkową na podstawie art. 22g ust. 8 ustawy. Stosowanie indywidualnych stawek amortyzacji w odniesieniu do budynków (lokali) i budowli, normuje przepis art. 22j ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy, zgodnie z którym podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne, dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy dla budynków (lokali) i budowli niż 10 lat, z zastrzeżonymi w ustawie wyjątkamiW myśl przepisu art. 22j ust. 3 ustawy podatkowej budynki (lokale) i budowle uważa się dla celów amortyzacji za: używane, jeżeli podatnik wykaże, ze przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez 60 miesięcy; ulepszone, jeżeli wydatki przed wprowadzeniem do ewidencji, poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.Wobec powyższego, w odniesieniu do przedmiotowego lokalu użytkowego istnieje możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji, pod warunkiem wykazania, że lokal użytkowy spełnia kryteria używania bądź ulepszenia w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu prawa.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Natomiast przepisy art. 23 ust. 1 pkt. 1 lit. c ww. ustawy stanowią, że wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie (przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptacje lub modernizację) środka trwałego, które zgodnie z art. 22 g ust. 17 powiększają wartość tego środka stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych nie są uznawane za koszt uzyskania przychodów.Wobec powyższego, aby prawidłowo zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów wydatki, których poniesienie Pan zakłada, należy najpierw rozstrzygnąć, czy wydatki te dotyczą wykonania robót o charakterze remontowym, czy też wydatki te związane są z ulepszeniem lokalu użytkowo-handlowego. Istotą remontu jest wykonanie bowiem prac przywracających pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, niezwiększający wartości początkowej. Wydatki poniesione na remont bez względu na ich wysokość stanowią koszt uzyskania przychodu. W przypadku natomiast, gdy poniesione wydatki doprowadzają do zwiększenia zdolności użytkowej środka trwałego mamy do czynienia z pojęciem ulepszenie. Nakłady polegające na ulepszeniu środka trwałego powiększają wartość początkową środka trwałego oraz zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów w sposób pośredni, tj. poprzez odpisy amortyzacyjne.

W świetle ww. uregulowań wydatki, które zamierza Pan ponieść na wymianę wykładziny, umywalki, drzwi wejściowych, okna są wydatkami na remont środka trwałego, wobec powyższego mogą być one zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu, w momencie ich poniesienia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zabrzu informuje, że zgodnie z art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja powyższa dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie dokonania tej interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja powyższa jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej. Natomiast - w myśl postanowień art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika.