Pytanie:

Czy opłatę manipulacyjną poniesioną na rzecz leasingodawcy z tytułu utraty samochodu dostawczego można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

W złożonym w dniu 16.11.2005r. wniosku pisze Pan, że zawarł Pan z Firmą umowę leasingu operacyjnego, której przedmiotem był samochód dostawczy. Czas trwania umowy określony został na 36 miesięcy, tj. do dnia 11.02.2008r.
W wyniku wypadku, który miał miejsce w październiku 2005r., samochód został skasowany, nie nadawał się do naprawy. Jako leasingobiorca, jak Pan stwierdza we wniosku z dnia 07.11.2005r., nie otrzyma Pan odszkodowania za utracony przedmiot leasingu.

Z warunków umowy leasingu operacyjnego, stanowiących integralną część umowy wynika, iż ?w przypadku przeznaczenia sprzętu do kasacji lub jego utraty umowa wygasa. Rozliczenie finansowe umowy następuje nie wcześniej niż z momentem wypłaty odszkodowania lub też odmowy takiej wypłaty. Z tą chwilą leasingobiorca jednorazowo płaci opłatę z tytułu utraty sprzętu...?

Firma obciążyła więc Pana opłatą manipulacyjną z tytułu utraty samochodu wystawiając Panu fakturę VAT.

Uważa Pan, iż skoro wszystkie opłaty ponoszone przez leasingobiorcę w okresie obowiązywania umowy leasingu wynikające z umowy leasingu są opłatami za używanie przedmiotu leasingu i stanowią koszty uzyskania przychodów, to również zapłata dokonana po utracie przedmiotu leasingu jest zapłatą za używanie przedmiotu leasingu, uiszczoną jednakże po zakończeniu używania.

Wobec powyższego, Pana zdaniem, opłatę manipulacyjną z tytułu utraty przedmiotu leasingu będzie mógł Pan uznać za koszt uzyskania przychodu.

Dla określenia kosztów uzyskania przychodów podstawowe znaczenie ma przepis art. 22, ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm.), zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23.

Z kolei przepis art. 23, ust. 1 ww ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zamknięty katalog wydatków , które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie oznacza to jednak, iż wszystkie pozostałe wydatki, nie wymienione w art. 23, ust. 1 ustawy, stanowią koszt uzyskania przychodów. Z przytoczonej definicji wynika bowiem, że dla zakwalifikowania wydatku jako kosztu podatkowego konieczne jest występowanie związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a osiągniętym przychodem.

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu zawarte zostały w art. 23a-231 ww ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 23b, ust. 1 tej ustawy opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia określone warunki.

Ponoszone przez Pana wydatki z tytułu umowy leasingu w okresie trwania tej umowy pozostają więc w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwanymii spodziewanymi przychodami. Tak więc opłaty leasingowe ponoszone przez Pana można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem, że przedmiot leasingu jest użytkowany w działalności gospodarczej, a poniesienie tych wydatków służy osiągnięciu przychodu.

W złożonym wniosku słusznie pisze Pan, iż ogólną normą dotyczącą zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jest zasada, zgodnie z którą poniesiony koszt powinien mieć na celu uzyskanie przychodu (art. 22, ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Następnie stwierdza Pan, iż posługując się tym kryterium można uznać, że zarówno opłaty wstępne, jak i opłaty ponoszone przez leasingobiorcę po zakończeniu używania przedmiotu leasingu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Z warunków umowy leasingu operacyjnego, stanowiących integralną część umowy wynika jednak, iż ?w przypadku przeznaczenia sprzętu do kasacji lub jego utraty umowa wygasa, a leasingobiorca jest zobowiązany jednorazowo zapłacić opłatę z tytułu utraty sprzętu...? Taki zapis oznacza, iż utrata samochodu pozbawia Pana możliwości korzystania z przedmiotu leasingu i uzyskiwania przychodów w następstwie jego używania.

Zapłacona opłata manipulacyjna po wygaśnięciu umowy nie pozostaje więcw związku przyczynowym z osiąganiem przychodu. Bez znaczenia również pozostaje fakt zawarcia w umowie zapisu zobowiązującego Pana do poniesienia omawianego wydatku na wypadek zakończenia umowy, albowiem nie spełnia on podstawowego warunku zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, tj. poniesienia wydatku w celu uzyskania przychodu.

W związku z tym, że utrata przedmiotu leasingu pozbawiła Pana możliwości korzystania z niego i uzyskiwania z tego tytułu przychodów, opłata manipulacyjna stanowiąca wydatek poniesiony po jego utracie nie stanowi kosztów uzyskania przychodów.

Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie nie podziela Pana stanowiska przedstawionego w piśmie z dnia 07.11.2005r.

Zgodnie z art.14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Jak stanowi art.14b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie, zgodnie z art.236 § 1 w związku z art.14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, przysługuje prawo wniesienia zażalenia.

Zażalenie, zgodnie z art.223 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa, wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające żądanie.

Jednocześnie tutejszy organ podatkowy informuje, że zgodnie z art. 1, ust.1, lit.a ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2004r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.) zażalenie podlega opłacie skarbowej.

Wysokość stawek tej opłaty określona została w załączniku do ww ustawy i wynosi 5,00 zł od podania oraz 0,50 zł od każdego załącznika.