Pytanie:

Jak rozliczyć w kosztach działalności ponoszone przez sklep wydatki na dostarczenie klientowi nowego towaru bez wad w ramach reklamacji.

Zgodnie z art. 14a § 1 wyżej cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W dniu 17 października 2005 r. do Urzędu Skarbowego w Myśliborzu wpłynął wniosek zawierający zapytanie o stosowanie przepisów z zakresu podatku dochodowego. Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że podatnik prowadzi działalność gospodarczą tj. sklep komputerowy gdzie sprzedaje zestawy, podzespoły i akcesoria komputerowe. Sprzedawane towary podlegają określonej gwarancji na okres od 1 do 3 lat, której udziela hurtownia. W przypadku reklamacji klient zwraca wadliwy towar do właściciela sklepu, który zwraca go do hurtowni, gdzie wymieniany jest na nowy. W związku z likwidacją hurtowni, w której dokonywano zakupów części i podzespołów komputerowych podatnik formuje pytanie jak rozliczyć w kosztach działalności ponoszone przez sklep wydatki na dostarczenie klientowi nowego towaru bez wad w ramach reklamacji.

Na tle takich okoliczności podatnik przedstawia własne stanowisko w przedmiotowej sprawie, z którego wynika, że poniesione wydatki na zakup wymienionych w ramach gwarancji części, podzespołów i akcesoriów należy zaksięgować do kosztów ubocznych.

Do opisanego stanu faktycznego mają zastosowanie następujące normy prawa podatkowego: art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), art. 577 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) oraz art. 1 ust.1, art. 8 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.).

Zastosowanie powołanych norm skutkuje dokonaniem powyższej oceny prawnej stanowiska podatnika, uzasadnionej w sposób następujący:

Obowiązek wykonania napraw na rzecz klienta z tytułu gwarancji wynika z przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego w przypadku gdy nabywcą jest osoba fizyczna, która nabywa rzecz w celu niezwiązanym z działalnością gospodarczą oraz przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny w przypadku gdy nabywcą jest osoba prowadząca działalność gospodarczą i zakupiona rzecz związana jest z tą działalnością.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, przepisy tej ustawy stosuje się do dokonywanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaży rzeczy ruchomej osobie fizycznej, która nabywa tę rzecz w celu niezwiązanym z działalnością zawodową lub gospodarczą (towar konsumpcyjny). Jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Sprzedawca natomiast na podstawie art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy "w przypadku zaspokojenia roszczeń wynikających z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową może dochodzić odszkodowania od któregokolwiek z poprzednich sprzedawców, jeżeli wskutek jego działania lub zaniechania towar był niezgodny z umową sprzedaży konsumenckiej. Do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o skutkach niewykonania zobowiązań ".

Natomiast podmioty prowadzące działalność gospodarczą mogą reklamować wadliwe produkty i żądać usunięcia wady fizycznej rzeczy lub dostarczenia rzeczy wolnej od wad na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, bowiem art. 1 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego stanowi, że do sprzedaży konsumenckiej nie stosuje się przepisów art. 556-581 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Poniesione zatem przez sprzedawcę wydatki na dostarczenie klientowi rzeczy wolnej od wad w ramach reklamacji są kosztem uzyskania przychodów i powinny być zaksięgowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie "pozostałe wydatki". Natomiast fakt dokonania naprawy gwarancyjnej powinien być uwidoczniony w spisanym na tą okoliczność protokole.

Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższej definicji wynika, że niezależnie od rodzaju poniesionego wydatku ustawodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów wyłącznie taki wydatek, który został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu oraz nie został wyłączony z kosztów na podstawie art. 23 ww. ustawy.

O kwalifikowaniu wydatku jako kosztu uzyskania przychodów decyduje zatem jego przeznaczenie (celowość), a nie wyłącznie skuteczność. Przychód podatkowy jest bowiem celem, ku któremu zmierzają działania podjęte przez podatnika (ponoszone wydatki) i nie może być traktowany jako ich bezwarunkowe następstwo.

Ustawowy zwrot "koszty poniesione" oznacza tylko te wydatki, które rzeczywiście zostały poniesione przez podatnika, a więc mają charakter ostateczny, definitywny, nie podlegają zwrotowi. Podatnik ma obowiązek wykazania, że poniósł określone wydatki, które traktuje w kategorii kosztów a to z kolei oznacza, iż spoczywa na nim obowiązek zgodny z prawem udokumentowania w sposób niebudzący faktu ich poniesienia.

Mając na uwadze obecnie obowiązujące przepisy podatkowe tutejszy organ podatkowy uznał, iż przedstawione w przedmiotowym wniosku stanowisko dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zakupów części komputerowych w ramach udzielanej gwarancji jest prawidłowe.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Myśliborzu działając w oparciu o art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) informuje, że interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i dotyczy stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na postanowienie - zgodnie z art. 14a § 4 i art. 236 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Myśliborzu.