Pytanie:

Podatnik został wpisany na listę mediatorów sądowych. Zwraca się z zapytaniem od jakiej kwoty powinien być naliczany podatek przez sądy ?

Przedmiot interpretacjiPodatnik w związku z przedstawionym stanem faktycznym zwraca się z zapytaniem od jakiej kwoty powinien być naliczany podatek przez sądy ?

Stanowisko WnioskodawcyW ocenie Podatnika podatek winien być naliczony tylko od kwoty 120,00 zł, a nie od kwoty 140,00 zł. Kwota 20,00 zł wskazana w cyt. rozporządzeniu jest kosztem uzyskania przychodu i nie można naliczać podatku od poniesionych wydatków. Ponadto dość przejrzyste są regulacje naliczania podatku wskazane w art. 13 pkt. 6 i art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena prawna stanowiska WnioskodawcyW myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłami przychodu są: - działalność wykonywana osobiście, - pozarolnicza działalność gospodarcza. W art. 13 tej ustawy zawarty jest katalog przychodów osiąganych z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa wyżej. Zgodnie z punktem 6 tego artykułu przychody uzyskiwane przez osoby fizyczne z tytułu pełnienia funkcji mediatora w postępowaniach mediacyjnych w sprawach karnych stanowią przychody za pracę wykonywaną osobiście na zlecenie sądu i tym samym stanowią odrębne od pozarolniczej działalności gospodarczej źródło przychodów. Przepis art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi bowiem, że: za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Powyższe oznacza, że sąd jako płatnik zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zobowiązany jest do obliczenia, poboru i uiszczenia podatku (zaliczki) na rachunek organu podatkowego. Zaliczki na podatek dochodowy pobierane są w wysokości 19% dochodu ustalonego po zastosowaniu zryczałtowanych 20% kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy, oraz pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe). Z zastrzeżeniem art. 27b ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy, zaliczkę na podatek zmniejsza się o kwotę pobranej przez płatnika składki na ubezpieczenie zdrowotne, stosownie do art. 41 ust. 1a ustawy. Z art. 22 ust. 10 wynika: jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że na podstawie przepisów wynikających z rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości Podatnik wystawia dla sądu rachunek na łączną kwotę 140,00 zł (120,00 za przeprowadzone czynności mediacyjne plus 20,00 zł tytułem należnego ryczałtu za koszty korespondencji), w związku z tym płatnik (sąd) winien od kwoty wskazanej w rachunku, tj. 140,00 zł dokonać obliczenia, poboru i uiszczenia podatku (zaliczki) zgodnie z wyżej powołanymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych .Na podstawie art. 42 ust 1 cytowanej wyżej ustawy, w terminie do 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, płatnicy mają obowiązek przekazania kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego według miejsca siedziby płatnika. Następnie, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, płatnicy obowiązani są przesłać podatnikom oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych, właściwi według miejsca zamieszkania podatnika, imienne informacje o wysokości dochodu - PIT-8B.

Jednocześnie, osiągający przedmiotowe dochody podatnicy są obowiązani wykazać je, łącznie z dochodami uzyskanymi z innych źródeł, w składanym do 30 kwietnia następnego roku zeznaniu rocznym i obliczyć należny podatek zgodnie z art. 27 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym. Biorąc pod uwagę powyższe postanowiono, jak w sentencji.

Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia tego zdarzenia. Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).