Pytanie:

czy jest obowiązek ewidencjonowania oprogramowania oraz urządzeń wykorzystywanych w działalności gospodarczej w ewidencji wyposażenia lub środków trwałych

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż od dnia 01.09.2005 r. rozpoczyna własną działalność gospodarczą, w ramach której świadczyć będzie usługi reklamowe i poligraficzne. Na podjęcie działalności gospodarczej przyznana została z Powiatowego Urzędu Pracy dotacja, która przeznaczona została na zakup oprogramowania komputerowego (w tym również systemu operacyjnego w wersji OEM łącznie ze stacją FDD) oraz dwóch drukarek tj. drukarka laserowa oraz urządzenie wielofunkcyjne (drukarka, skaner, ksero, fax w jednym) które może działać bez podłączenia do komputera. Ponadto wnioskodawca posiada własny sprzęt komputerowy (monitor i komputer - składany z części) do którego podłączone będą drukarki oraz zainstalowane oprogramowanie.

Wątpliwość dotyczy obowiązku ewidencjonowania oprogramowania oraz urządzeń wykorzystywanych w działalności gospodarczej w ewidencji wyposażenia lub środków trwałych.

Prezentując własne stanowisko wnioskodawca uważa, że ze względów praktycznych "nie ma konieczności wprowadzania na firmę zakupionego wcześniej na siebie oprogramowania, drukarek i sprzętu komputerowego".

Dokonując oceny stanowiska podatnika, tutejszy organ wyjaśnia co następuje:Zapis art. 22n ust. 2 i 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są obowiązani do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (...). Nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, lokale mieszkalne i własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowe, których wartość początkową ustala się zgodnie z art. 22g ust. 10.Podobnie, Minister Finansów w §4 rozporządzenia z dnia 26.08.2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. nr 152 poz. 1475 ze zm.) umieścił zapis zgodnie z którym, "osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w §2 ust. 1, obowiązane do prowadzenia księgi, zwane dalej "podatnikami", prowadzą:1) ewidencję środków trwałych oraz wartości niemateriałnych i prawnych zgodnie z art. 22n ust. 2-6 ustawy o podatku dochodowym;2) ewidencję wyposażenia.Ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa, w rozumieniu odrębnych przepisów, przekracza 1500 zł."Natomiast zapis art. 22d ust. 1 i 2 tejże ustawy stanowi: "podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4".Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na (...) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (...) - art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.Ponadto stosownie do zapisu art. 22n ust. 6 ww. ustawy, "w razie braku ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów".Zgodnie z powyższym, wnioskodawca, który prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów obowiązany jest do prowadzenia zarówno ewidencji środków trwałych jak i ewidencji wyposażenia, a więc stanowisko wyrażone we wniosku z dnia 17.08.2005r. w tym zakresie jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Postanowienie niniejsze na podstawie art. 143 ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa (tj. z 2005 r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) wydane zostało z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie. Zażalenie podlega opłacie skarbowej.