Pytanie:

Czy w związku z poniesieniem przez Spółkę wyżej wymienionych wydatków tj. wydatku z tytułu opłacenia obowiązkowych składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej doradców podatkowych zatrudnionych w Spółce na umowę o pracę oraz wydatku z tytułu opłacenia obowiązkowych składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia przez Spółkę działalności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych w związku z zatrudnianiem na umowę o pracę osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, na Spółce ciąży obowiązek naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i uznania, iż przedmiotowe wydatki w częściach równych dla w/w pracowników Spółki są źródłem przychodów o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14. póz. 176 ze zm.).

W dniu 30 czerwca 2005 r. Spółka z o. o. poniosła wydatek z tytułu opłacenia obowiązkowych składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej doradców podatkowych, zatrudnionych w Spółce na umowę o pracę. W dniu 31 stycznia 2005 r. Spółka poniosła wydatek z tytułu opłacenia obowiązkowych składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia przez Spółkę działalności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, o którym to ubezpieczeniu mowa w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2003 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotów uprawnionych do wykonywania działalności usługowej w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych (Dz. U. Nr 217, poz. 2130), w związku z zatrudnianiem na umowę o pracę osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 86 ze zm.) doradca podatkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1. Natomiast w myśl art. 44 ust. 3 powołanej ustawy obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na doradcach podatkowych wykonujących zawód we własnym imieniu i na własny rachunek, w formie spółki cywilnej oraz jawnej, przy czym w przypadkach określonych w art. 28 pkt 1, 2 i 4 (tj. m. in. w sytuacji, gdy doradca podatkowy pozostaje w zatrudnieniu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, będącą podmiotem uprawnionym do wykonywania doradztwa podatkowego) obowiązek ten ciąży na podmiotach zatrudniających doradców podatkowych.

W świetle art. 80a ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) podmioty uprawnione do wykonywania działalności usługowej w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 11 ust. 3 (tj. m. in. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako osoby prawne), są obowiązane do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

W przedstawionym stanie faktycznym wskazane wyżej obowiązki w zakresie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej ciążą na Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jako osobie prawnej, zatrudniającej doradców podatkowych oraz uprawnionej do wykonywania działalności usługowej w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych. Podmiotem ubezpieczonym jest w omawianym stanie faktycznym bezpośrednio Spółka, a nie zatrudnione przezeń osoby fizyczne. W konsekwencji opłacenie przez Spółkę przedmiotowych składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, w wysokości 1.549 zł w związku z zatrudnianiem doradców podatkowych i 619 zł w związku z wykonywaniem działalności usługowej w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych, nie będzie stanowiło żadnego ze świadczeń wymienionych jako rodzaj przychodu ze stosunku pracy w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.). Wobec powyższego, wydatki poniesione przez Spółkę na opłacenie przedmiotowych składek, nie stanowią dla jej pracowników źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy. Spółka nie powinna zatem naliczać i pobierać od w/w kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.