Pytanie:

Firma zwróciła się o wyjaśnienie wątpliwości w sprawie ustalenia ceny wykupu leasingowanego samochodu osobowego.

2. Przedmiot interpretacji: Firma zwróciła się o wyjaśnienie wątpliwości w sprawie ustalenia ceny wykupu leasingowanego samochodu osobowego.

3. Stanowisko Wnioskodawcy: Wnioskodawca uważa, iż należy przyjąć do stosowania wyjaśnienia zamieszczone w w/w biuletynie, tj: zgodnie z zamieszczonymi wyjaśnieniami i przykładem na wyliczenie ceny hipotetycznej netto jako minimalnej ceny wykupu.

4. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy: W rozdziale 4a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) ustawodawca zdefiniował dla potrzeb podatkowych umowę leasingu, określił warunki, jakie ta umowa powinna spełniać oraz skutki podatkowe w odniesieniu do stron tej umowy. Przepisy powyższego rozdziału wprowadzone zostały do ustawy od 1 października 2001r. i dotyczą umów zawartych po 30 września 2001r. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, do zawartej przez Firmę umowy leasingu operacyjnego zastosowanie będą miały przepisy zawarte w rozdziale 4a cyt. ustawy.

Umowa leasingu operacyjnego odpowiada umowie, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy i zgodnie z tym artykułem umowa taka powinna spełniać następujące warunki: - być zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji (w przypadku samochodu okres ten wynosi 2 lata) oraz - suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, powinna odpowiadać co najmniej wartości początkowej środka trwałego. Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych będących przedmiotem tej umowy, przychodem z ich sprzedaży jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży. Jeżeli jednak cena ta jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych, to na podstawie art. 23c ustawy, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej, według zasad określonych w art. 19 ustawy. Kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista wartość netto. Przez hipotetyczną wartość netto zgodnie z treścią art. 23a pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumie się wartość początkową określoną zgodnie z art. 22g (przepisy o amortyzacji środków trwałych) pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 22k ust. 1 z uwzględnieniem współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych.

Natomiast zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 powołanej ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości rynkowej. W przypadku odpłatnego przeniesienia przez finansującego własności przedmiotu leasingu na korzystającego istotną kwestią jest jaka wartość przedmiotu sprzedaży zostanie uzgodniona przez strony w umowie sprzedaży. Niekwestionowana przez organ podatkowy zgodnie z powyższymi przepisami będzie taka cena wykupu, ustalona w umowie sprzedaży, która nie będzie niższa od wyliczonej hipotetycznej wartości netto środka trwałego. Jeżeli zaś cena ta, bez uzasadnionej przyczyny odbiegać będzie znacznie od wartości rynkowej, organ podatkowy określi ją w wysokości rynkowej. Przedstawione stanowisko Wnioskodawcy z powołaniem się na wyjaśnienia zawarte w biuletynie "Przegląd podatku dochodowego" uznaje się za prawidłowe, ponieważ wyjaśnienia te zgodne są z powyższymi przepisami.

Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).