Pytanie:

Podatnik zwraca się z prośbą o wyjaśnienie, czy zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, przychód z tytułu sprzedaży wysyłkowej za zaliczeniem pocztowym na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, powstaje z chwilą nadania przesyłki czy z chwilą otrzymania zapłaty.

W dniu 15.03.2005r. do tut. Organu podatkowego wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji odnośnie zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w przedstawionej indywidualnej sprawie.

W ramach prowadzonej działalności dokonywana jest sprzedaż wysyłkowa na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej w formie paczek przesyłanych za zaliczeniem pocztowym.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, podatnik przywołał przepis art. 14 ust. 1c ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zgodnie z którym przychód powstaje z chwilą wystawienia faktury, jednak nie później niż ostatniego dnia miesiąca, w którym wydano rzecz.

Wydanie nabywcy rzeczy w przypadku sprzedaży wysyłkowej za zaliczeniem pocztowym następuje z chwilą, kiedy nadana przesyłka zostanie przez nabywcę podjęta i opłacona. Do tego czasu właścicielem towaru jest nadawca przesyłki, czego wyrazem jest zwrot przesyłki w przypadku braku odbioru i zapłaty za przesyłkę przez adresata.

Powyższe twierdzenie podatnik podpiera również treścią przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodnie z którym podatnicy dokonujący ewidencji przychodu za pośrednictwem kas fiskalnych dokonują wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów na podstawie danych wynikających z raportów dobowych lub miesięcznych zestawień raportów dobowych.

W oparciu o powyższy stan faktyczny powstały wątpliwości dotyczące momentu powstania przychodu.

W świetle przepisów ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) zagadnienie powstania przychodu regulują:

• art. 14 ust. 1, który stanowi, że za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług;
• art. 14 ust. 1c, który stanowi, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub z odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia - w pozostałych przypadkach;
• art. 14 ust. 1f pkt 2, który stanowi, że jeżeli podatnik prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, za datę powstania przychodu uważa się dzień wystawienia faktury, a jeżeli faktura nie została wystawiona w terminie określonym w odrębnych przepisach, za datę powstania przychodu uważa się dzień, w którym faktura powinna być wystawiona; w przypadku gdy ostatni dzień miesiąca nastąpił w grudniu danego roku podatkowego, a faktury dotyczące tych zdarzeń, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostaną wystawione w roku następnym, za datę powstania przychodu uważa się ostatni dzień roku podatkowego, w którym miały miejsce te zdarzenia.

Natomiast w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26.08.2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U.Nr 152 poz. 1475 z późn.zm.) dotyczących dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, zagadnienia te regulują:

• § 19 ust. 1, który stanowi, że zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży wyrobów, wyrobów handlowych i usług są dokonywane na podstawie wystawionych faktur, a w przypadku sprzedaży nieudokumentowanej fakturami - na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie wykazana jest wartość tych przychodów za dany dzień, o ile nie jest prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kas rejestrujących;
• § 20 ust. 1, który stanowi, że ewidencjonowanie obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących winno być dokonywane w księdze na podstawie danych wynikających z raportów dobowych, z zastrzeżeniem ust. 2, skorygowanych o wartości dotyczące zwrotów towarów wynikające z odrębnych ewidencji;
• § 20 ust. 2, który stanowi, że podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonywać zapisów w księdze na koniec każdego miesiąca, w terminie określonym w § 30 ust. 1, tj. w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenie z budżetem, lecz nie później niż do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, na podstawie danych wynikających z miesięcznych zestawień raportów dobowych;
• § 20 ust. 4, który stanowi, że podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie wpisują do księgi kwot wynikających z faktur dokumentujących dokonanie sprzedaży uprzednio zarejestrowanej przy zastosowaniu kas rejestrujących, natomiast są obowiązani do połączenia w sposób trwały zwróconych oryginałów paragonów fiskalnych z kopiami wystawionych faktur;
• § 22 ust. 1 pkt 1, który stanowi, że podatnik, opłacający na podstawie odrębnych przepisów podatek od towarów i usług może w ciągu roku podatkowego ewidencjonować przychody w dacie wystawienia faktury, a jeżeli faktura nie została wystawiona w terminie określonym w odrębnych przepisach, w dniu, w którym faktura powinna być wystawiona.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy dotyczące powstania przychodu, stwierdzić należy, że datą uzyskania przychodu z działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych jest data wystawienia faktury (o ile wydanie towaru z magazynu następuje równocześnie lub po dacie wystawienia faktury), a w pozostałych przypadkach data wydania towaru z magazynu.

Bez znaczenia jest więc sam fakt zapłaty za towar wydany z magazynu, a stanowisko przedstawione przez podatnika w złożonym wniosku dotyczące aspektów cywilnoprawnych sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem poczty nie może mieć znaczenia przesądzającego wobec odmiennych regulacji prawnopodatkowych.

W świetle obowiązujących przepisów, stanowisko reprezentowane przez podatnika w rozpatrywanym wniosku uznano za nieprawidłowe.