Pytanie:

Ze stanu faktycznego przedstawionego w zapytaniu wynika, że S. A. w miesiącu lutym 2005 roku zatrudniła pracownika równolegle na drugą umowę o pracę. Pracownik ten jest zatrudniony dwoma odrębnymi umowami o pracę, jedną na pełny etat, a drugą w połowie wymiaru czasu pracy. W miesiącu lutym płatnik zastosował następujące koszty uzyskania dla ww. osoby: z tytułu o pracę na pełny etat - 102,25 złz tytułu umowy o pracę na pół etatu - 102,25 zł. Wątpliwości wnioskodawcy budzi fakt, że od każdej z umów potrącone zostały koszty uzyskania przychodu.

Ze stanu faktycznego przedstawionego w zapytaniu wynika, że S. A. w miesiącu lutym 2005 roku zatrudniła pracownika równolegle na drugą umowę o pracę. Pracownik ten jest zatrudniony dwoma odrębnymi umowami o pracę, jedną na pełny etat, a drugą w połowie wymiaru czasu pracy. W miesiącu lutym płatnik zastosował następujące koszty uzyskania dla ww. osoby:z tytułu o pracę na pełny etat - 102,25 złz tytułu umowy o pracę na pół etatu - 102,25 zł.

Wątpliwości wnioskodawcy budzi fakt, że od każdej z umów potrącone zostały koszty uzyskania przychodu. Zdaniem wnioskodawcy właściwe w przedmiotowej sprawie jest stosowanie kosztów uzyskania przychodu odrębnie od każdej umowy o pracę zawartej z pracownikiem.

W świetle przedstawionego stanu fatycznego tut. organ podatkowy stwierdza, iż stosownie do postanowień art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne (...) zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. Zgodnie z art. 32 ust. 2 cytowanej ustawy za dochód będący podstawą wyliczenia zaliczki na podatek dochodowy, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust.1 pkt 2 lit. b). Art. 22 ust. 2 ustawy podatkowej stanowi, że koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, w przypadku gdy:
1) podatnik uzyskuje przychody od jednego zakładu pracy - wynoszą 102 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1227 zł,
2) podatnik uzyskuje przychody równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy - nie mogą przekroczyć łącznie 1840 zł 77 gr za rok podatkowy,
3) miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę - wynoszą 127 zł 82 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1533 zł 84 gr,
4) podatnik uzyskuje przychody równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę - nie mogą przekroczyć łącznie 2300 zł 94 gr za rok podatkowy. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że w przypadku gdy pracownika łączą z jednym pracodawcą dwie umowy o pracę, to wówczas przy obliczaniu należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, zakład pracy jest zobowiązany uwzględnić koszty uzyskania od obydwu stosunków pracy w pełnej wysokości, bez względu na przekroczenie limitu rocznego. Nadmienić tutaj należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują ograniczenia ustalania kosztów uzyskania przez płatnika w ciągu roku, natomiast pracownik w składanym za dany rok podatkowy zeznaniu rocznym winien uwzględnić koszty uzyskania we właściwej wysokości.