Pytanie:

Przedsiębiorstwo w 2004r. dokonało dofinansowania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych do wypoczyku pracowników w postaci wycieczek krajoznawczych połączonych z grzybobraniem, połowem ryb czy zwiedzaniem. Każdorazowo kwota dofinansowania była przekazywana kierownikowi wycieczki, który kupował za nią bilety wstępu, bilety na kuter rybacki, suchy prowiant czy gotowe posiłki dla biorących udział w wycieczce. Po zakończeniu zaś wyjazdu rozliczał się rachunkami wystawionym na P. Sp. z o.o. Pracownicy nie otrzymywali więc pieniędzy bezpośrednio do rąk własnych. Czy wydatek taki należy traktować jako dofinansowanie do wypoczynku podlegające w całości opodatkowaniu bez względu na nodstawę finansowania? Czy można potraktować jako wartość świadczeń rzeczowych przekazanych pracownikom, finansowanych w całości z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, które zgodnie z art. 21 ust. 1l pkt. 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kwoty 380 zł. w 2004 r. są wolne od podatku? Ponadto w tym przypadku rodzi się jeszcze jedna wątpliwość: dofinansowanie przeznaczone jest do całej wycieczki, a nie dla poszczególnych uczestników. Czy należy zatem dzielić przyznaną kwotę dofinansowania przez liczbę uczestników? Czy kierowca przewożący uczestników wycieczki i otrzymujący za tą czynność wynagrodzenie, który jest jednocześnie naszym pracownikiem, jest uczestnikiem wycieczki, na którego przysługuje dofinansowanie czy też nie?

Stosownie do art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzezinach w odpowiedzi na zapytanie o udzielenie informacji o zakresie stosowania prawa podatkowego stwierdza, że:

- zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychodami są otrzymywane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodplatnych świadczeń.

- stosownie do art. 12 ust. 1 w/w ustawy za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wyplaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość zostala z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodplatnych świadczen lub świadczeń częściowo odpłatnych. Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczać należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógl on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikąjące z zawartej umowy o pracę (lub umowy o podobnym charakterze), ale również wszystkie inne przychody niezależnie od podstawy ich wyplaty, jeżeli w jakiś sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

W świetle powyższych unormowań świadczenie pieniężne poniesione na rzecz pracownika (dofinansowanie z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych do wypoczynku pracowników w postaci wycieczek itp.) ma charakter przychodu ze stosunku pracy.

Na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - wolna od podatku dochodowego jest wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w calości ze środków świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 2004 kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Tak więc stanowisko zawarte w piśmie z dnia <....>, że dofinansowanie do wycieczki należy traktować jako świadezenie rzeczowe przekazane pracownikom w ramaeh zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie podlegające opodatkowaniu do kwoty 380 zł - tutejszy organ podatkowy uważa za prawidłowe.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 67 w/w ustawy winien być zastosowany w stosunku do kierowcy - pracownika Waszego Zakładu jeżeli otrzymał dofinansowanie ze środków świadczeń socjalnych jako uczestnik wycieczki.