Istota interpretacji:

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych wnoszonych do spółki komandytowej, tytułem wkładu niepieniężnego

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza utworzyć spółkę komandytową, w której wspólnikami będą dwie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz dwie osoby fizyczne. Dwóch wspólników, w tym Wnioskodawca, na poczet wkładu do spółki komandytowej wniosą środki pieniężne. Pozostali dwaj wspólnicy wniosą wkład w postaci nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych. Wniesione do spółki komandytowej nieruchomości będą zaliczane do środków trwałych i wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca będzie uczestniczył w spółce komandytowej w proporcji do prawa udziału w zysku określonego w umowie spółki komandytowej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W jakiej wysokości powinna zostać określona wartość początkowa dla wnoszonych w formie wkładu nieruchomości, która w odniesieniu do części z tych nieruchomości będących budynkami i budowlami będzie podstawą do określania odpisów amortyzacyjnych stanowiących u Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w proporcji do posiadanego prawa do udziału w zyskach...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie ustaw o podatku dochodowym, spółka komandytowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Spółka komandytowa jest dla celów podatku dochodowego transparentna podatkowo, a podatnikami z tytułu dochodów realizowanych w ramach spółki komandytowej są jej poszczególni wspólnicy. Wspólnicy będący osobami fizycznymi podlegają opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof). Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 updof, za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Na podstawie art. 22g ust. 16 updof, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 przepis art. 19 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 19 ust. 3 i 4 updof, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak wartość ta, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, wartość tę określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, że w odniesieniu do przedmiotowego stanu faktycznego wartość początkowa wniesionych do spółki komandytowej wkładów w postaci nieruchomości powinna zostać ustalona w wysokości wartości poszczególnych środków trwałych, ustalonej przez wspólników, nie wyższej niż ich wartość rynkowa z dnia wniesienia wkładu. W odniesieniu do budynków i budowli tak ustalona wartość początkowa, w proporcji do posiadanego przez wspólnika prawa do udziału w zyskach określonego w umowie spółki (art. 8 ust. 1 updof), będzie zaliczana do kosztów podatkowych. Warunkiem bowiem zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów podatkowych, stosownie do art. 22 ust. 8 updof, jest ich dokonywanie zgodnie z art. 22a-22o (tj. m.in. od wartości początkowej określonej zgodnie z art. 22g updof), z uwzględnieniem art. 23 (dla odpisów amortyzacyjnych brak jest wyłączenia z kosztów podatkowych).

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lipca 2010 r., Znak: IPPB1/415-499/10-3/ES,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 czerwca 2010 r., Znak: IBPBI/1/415-297/10/ESZ,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 maja 2010 r., Znak: IPPB1/415-99/10-9/KS,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 marca 2010 r., Znak: IBPBI/1/415-1059/09/AB,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 lutego 2010 r., Znak: IBPBI/1/415-1012/09/AP.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.- określanego dalej skrótem "K.s.h."), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

W myśl art. 102 K.s.h., spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Z powyższego wynika, iż spółka komandytowa jest osobową spółką prawa handlowego i tym samym nie posiada osobowości prawnej.

Z uwagi na powyższe spółki te nie posiadają podmiotowości podatkowej na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Spółka komandytowa nie podlega także opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.

Z punktu widzenia ww. podatków, spółka osobowa jest więc transparentna podatkowo, podatnikami są natomiast jej wspólnicy (w tym Wnioskodawca będący osobą fizyczną), którzy w zależności od ich statusu prawnego, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, bądź podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podstawą do rozliczeń wspólników spółki komandytowej, będących osobami fizycznymi jest ogólna reguła, zawarta w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, określająca, iż przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Przy czym, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).

W konsekwencji każdy ze wspólników oblicza odrębnie dochód z udziału w Spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza podatek dochodowy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że do Spółki komandytowej, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, zostaną wniesione tytułem wkładu niepieniężnego, zabudowane i niezabudowane nieruchomości. Wniesione do spółki komandytowej nieruchomości będą zaliczane do środków trwałych i wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 powołanej ustawy.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, stanowi wartość początkowa środków trwałych, ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy. Zgodnie bowiem z art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Stosownie do treści art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio (art. 22g ust. 16 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Z treści złożonego wniosku wynika, że od wartości początkowej wniesionych do spółki komandytowej w formie aportu nieruchomości, będących budynkami i budowlami będą dokonywane odpisy amortyzacyjne dla celów podatkowych i ich odpowiednia część wynikająca z udziału w zyskach spółki komandytowej będzie dla Wnioskodawcy stanowiła koszt uzyskania przychodu.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, w odniesieniu do Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki komandytowej będącego osobą fizyczną, przy ustalaniu wartości początkowej przedmiotowych nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, dla podatnika będącego osobą fizyczną, za wartość początkową wniesionych w formie aportu nieruchomości (stanowiących w spółce środki trwałe), należy przyjąć ich wartość ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia aportu, nie wyższą jednak od wartości rynkowej tych środków trwałych, określoną w umowie spółki osobowej na moment wniesienia wkładu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się że w zakresie będącym przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wydano odrębną interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.