Istota interpretacji:

1. Czy w świetle powyższego tzw. renta wdowia wypłacana Wnioskodawczyni przez Federalną Dyrekcję Finansów w Niemczech podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce? 2. Czy bank pobierając podatek od ww. świadczenia postępuje prawidłowo?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 09 czerwca 2009 r., nr ILPB2/415-446/09-2/AJ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia tego wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 16 czerwca 2009 r. Natomiast odpowiedź na nie została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 18 czerwca 2009 r. (data wpływu 19 czerwca 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest obywatelką Niemiec. Zamieszkuje na terytorium Polski na podstawie tymczasowego zameldowania na okres 5 lat.

Źródłem dochodów Zainteresowanej jest m. in. otrzymywany z Niemiec zasiłek tzw. wdowi. Wypłatę tego świadczenia Wnioskodawczyni zleciła bankowi.

Od ww. zasiłku bank pobiera od 2007 r. podatek dochodowy.

Z otrzymanej odpowiedzi z Federalnej Dyrekcji Finansów Zachód Centrum Obsługi wynika, iż jako wdowa po zmarłym mężu Wnioskodawczyni pobiera tzw. rentę wdowią po urzędniku zgodnie z ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym urzędników.

Ponadto renta wdowia po urzędniku, która wypłacana jest przez Federalną Dyrekcję Finansów Zachód Centrum Obsługi nie jest świadczeniem z ustawowego ubezpieczenia rentowego Republiki Federalnej Niemiec.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w świetle powyższego tzw. renta wdowia wypłacana Wnioskodawczyni przez Federalną Dyrekcję Finansów w Niemczech podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce...
2. Czy bank pobierając podatek od ww. świadczenia postępuje prawidłowo...

Zdaniem Wnioskodawczyni, renta nie powinna być opodatkowana w Polsce, ponieważ z podatku Zainteresowana rozlicza się w Niemczech. W Polsce Wnioskodawczyni przebywa tymczasowo. Bank nie powinien potrącać podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym (art. 3 ust. 1a ww. ustawy).

Stosownie do art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Na podstawie art. 18 ust. 2 ww. umowy bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż renta otrzymywana z Niemiec, wypłacana osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlega co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

• ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,
• ustawowe ubezpieczenie emerytalne
• ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,
• ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków oraz
• ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z tych pięciu działów mogą mieć formę zasiłków jednorazowych lub bieżących świadczeń stałych. Niemniej jednak wyłączne prawo do opodatkowania w Niemczech dotyczy zarówno bieżących stałych świadczeń, jak i jednorazowych zasiłków pochodzących z wszystkich działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest obywatelką Niemiec, która zamieszkuje na terytorium Polski na podstawie tymczasowego zameldowania na okres 5 lat.

Źródłem dochodów Zainteresowanej jest m. in. otrzymywany z Niemiec zasiłek tzw. wdowi. Wnioskodawczyni wskazała, że po zmarłym mężu pobiera tzw. rentę wdowią po urzędniku zgodnie z ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym urzędników. Zainteresowana wskazała również, że renta wdowia po urzędniku, która wypłacana jest przez Federalną Dyrekcję Finansów Zachód Centrum Obsługi nie jest świadczeniem z ustawowego ubezpieczenia rentowego Republiki Federalnej Niemiec.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny i przytoczone przepisy prawne stwierdzić należy, że otrzymywane przez Wnioskodawczynię świadczenie nie jest wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech. Wobec tego w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 18 ust. 1 ww. umowy zawartej miedzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, czyli świadczenie otrzymywane z Niemiec podlega opodatkowaniu w Polsce. W związku z tym, polski bank (płatnik) postępuje prawidłowo pobierając od tych należności pieniężnych zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów, należy zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.