Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca, w związku ze sprzedażą w xx sierpnia 2005 r. budynku (w stanie surowym otwartym) posadowionym na działce nabytej w 1997 r. stracił prawo do ulgi (ulgi na wynajem) wynikającej z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie jest zobowiązany doliczyć kwoty odliczone od dochodu w latach wcześniejszych z tytułu tej ulgi do dochodu opodatkowanego?

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. nr ILPB2/415-113/09-2/ES, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych.

Jednocześnie poinformowano, iż stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 6 kwietnia 2009 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 9 kwietnia 2009 r.), natomiast w dniu 20 kwietnia 2009 r. (data nadania - 16 kwietnia 2009 r.) do tut. organu wpłynęła odpowiedź na wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W latach 1997-2004 Wnioskodawca ponosił wydatki na budowę własnego budynku mieszkalnego, w którym to budynku wyodrębniono 10 lokali mieszkalnych przeznaczonych na wynajem. Budowa budynku przez Zainteresowanego trwała do roku 2005. W dniu xx sierpnia 2005 r. nieruchomość składająca się z działki gruntu nabytej w 1997 r. oraz budynku w stanie surowym otwartym będącym budową została przez Niego sprzedana. Zbycie nastąpiło w formie przepisanej prawem, to jest w formie aktu notarialnego. Zainteresowany począwszy od roku podatkowego 1997 aż do roku 2003 (włącznie) korzystał z prawa do odliczeń od dochodu przewidzianych w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnik nie otrzymał decyzji właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku, w związku z budową, którego dokonano odliczeń.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, w związku ze sprzedażą w dniu xx sierpnia 2005 r. budynku (w stanie surowym otwartym) stracił prawo do ulgi wynikającej z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie jest zobowiązany doliczyć kwoty odliczone od dochodu w latach wcześniejszych z tytułu tej ulgi do dochodu opodatkowanego...

Zdaniem Wnioskodawcy, istniejąca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulga budowlana pozwalała na odliczenie od dochodu podlegającemu opodatkowaniu Jego wydatków na budowę budynku mieszkalnego oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. By korzystać z ulgi Zainteresowany musiał spełnić następujące warunki określające rodzaj i cel wydatku:

1. wydatek musiał być poniesiony na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego,
2. co najmniej pięć lokali znajdujących się w budynku musiało być przeznaczonych na wynajem,
3. wynajem lokali nie mógł być dokonany na rzecz osób, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone były do l grupy podatkowej, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Warunki te wynikały z przepisu art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ogólna kwota odliczeń z tytułu wydatków faktycznie poniesionych na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 8 w okresie obowiązywania ulgi nie mogła przekroczyć kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego dla celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy, i liczby mieszkań przeznaczonych na wynajem osobom nie zaliczonym do l grupy podatkowej.

Jeżeli poniesione przez podatnika wydatki spełniały powyższe kryteria podatnik mógł odliczyć je od osiągniętego w roku podatkowym dochodu z uwzględnieniem kolejnych ograniczeń wynikających z przepisu art. 26 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

1. wydatki przeznaczone były na budowę budynku znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2. wydatki te nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku spełnienia wszystkich powyższych warunków podatnik mógł odliczyć od dochodu wydatki przeznaczone na budowę budynku lub na zakup gruntu pod budowę takiego budynku.

Dodatkowymi warunkami dla dalszego korzystania z ulgi, w przypadku gdy podatnik dokonał już odliczeń, tzn. warunkami następczymi, były ograniczenia wynikające z przepisu art. 26 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przesłankami negatywnymi, których wystąpienie pozbawiało podatnika prawa do korzystania z ulgi, były następujące zdarzenia:

1. nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności lub,
2. wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do l grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3. dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela w okresie dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń.

W sytuacji zaistnienia jednej z powyższych okoliczności podatnik był obowiązany wykazać w zeznaniu i doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym zaistniały te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty w części przypadającej na ten budynek lub lokal. Ustawa nakazywała do kwot doliczonych do dochodu z tytułu utraty ulgi, doliczać 10% jej wartości za każdy rok kalendarzowy brakujący do upływu okresu 10-cio letniego, o którym mowa w zdaniu poprzednim. Przy obliczaniu liczby lat brakujących do upływu okresu dziesięcioletniego wliczało się rok, w którym nastąpiły zdarzenia wymienione wyżej. W razie wystąpienia jednego bądź kilku zdarzeń (przesłanek negatywnych do korzystania z ulgi) przed otrzymaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, z którymi było związane odliczenie podatnik był obowiązany zwiększyć dochód o kwotę odliczoną od dochodu w części przypadającej na budynek lub lokale.

Powyżej opisany stan prawny obowiązywał do końca 2000 roku. Po tej dacie przepisy o uldze budowlanej zostały uchylone, pozostawiając prawo do przedłużonego stosowania prawa do korzystania z niej, na zasadach określonych w przepisach intertemporalnych.

Przepisy uchylające ulgę budowlaną zostały wprowadzone ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Przepis art. 1 pkt 25 lit. a uchylił przepis art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś przepis art. 1 pkt 25 lit. b uchylił art. 26 ust. 2-4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W artykule 7 ust. 12-17 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca uregulował możliwość prawną do korzystania z ulgi w czasie nieobowiązywania przepisów, które pierwotnie regulowały instytucje ulgi budowlanej w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy intertemporalne dzielą sytuację do korzystania z ulgi na dwa okresy:

• pierwszy - od momentu ustanowienia prawa do ulgi budowlanej do 31 grudnia 2000 r.,
• drugi - od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2003 r. - gdzie ulga uregulowana została w przepisach ustawy intertemporalnej.

Zgodnie z art. 7 ust. 12 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. ponieśli wydatki na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku i nabyli prawo do odliczeń, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz art. 26 ust. 1 pkt 8 tejże ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., zachowują prawo do odliczania na zasadach określonych w tej ustawie wydatków, które nie znalazły pokrycia w uzyskanych dochodach.

Przepis art. 7 ust. 13 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że podatnikom, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. ponieśli wydatki, o których mowa w ust. 12 (wydatki na budowę budynku) i nabyli prawo do odliczeń na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r. i po tym dniu dokonali dalszych wydatków na zakup tej działki lub udziału we współwłasności tej działki oraz na budowę tego budynku, przysługuje prawo do odliczania, na zasadach określonych w tej ustawie, wydatków poniesionych od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r.

W związku z powyższymi regulacjami ustawodawca przedłużył prawo do stosowania przez podatników ulgi budowlanej do końca 2003 roku. Należy zwrócić szczególną uwagę na różnice w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczących przesłanek negatywnych do stosowania ulgi, a regulacjami zawartymi w przepisach intertemporalnych, w brzmieniu po 31 grudnia 2000 r. W przepisach intertemporalnych problem ten reguluje art. 7 ust. 14 ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. Według jego treści podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym:

1. nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności lub
2. wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do l grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3. dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela, lub
4. zbyto działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku

- są obowiązani doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym nastąpiły te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty.

Z przepisu tego nie wynika w żaden sposób kiedy rozpoczyna się bieg okresu 10-cio letniego. Dlatego też uzupełniony on został przez ustawodawcę artykułem 7 ust 14a, który wszedł w życie w dniu 1 stycznia 2004 r. na podstawie 3 pkt 1-2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw.

Stanowi on, że dziesięcioletni okres, o którym mowa w art. 7 ust. 14:

1. w pkt 1-3 - liczy się od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń,
2. w pkt 4 - liczy się od końca roku podatkowego, w którym nabyło działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku.

W przedmiotowej sprawie budynek, w związku z budową którego Wnioskodawca ponosił wydatki, które później odliczał od dochodu, został sprzedany w 2005 roku. Do tego momentu nie otrzymano decyzji właściwego organu o pozwolenie na użytkowanie budynku. Traktując przepis art. 7 ust. 14a literalnie, nie rozpoczął się bieg 10-cio letniego terminu ponieważ jak stanowi ten przepis, rozpoczęcie jego biegu następuje od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku. Przy takiej interpretacji tego przepisu występuje brak przesłanki umożliwiającej rozpoczęcie biegu terminu. Nie ma znaczenia czy jakakolwiek z przesłanek negatywnych dla stosowania ulgi miała miejsce, ponieważ przepis ten nie może ulec subsumcji wskutek braku wypełnienia części dyspozycji normy - nie otrzymano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Zważywszy na przyjęcie zasady racjonalnego tworzenia prawa przez ustawodawcę, gdyby chciał on przedłużyć stosowanie art. 26 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. obowiązek podatnika do zwiększenia dochodu o kwotę odliczoną od dochodu w części przypadającej na budynek lub lokale w razie wystąpienia jednej bądź kilku zdarzeń (przesłanek negatywnych do korzystania z ulgi) przed otrzymaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku, z którym były związane odliczenia, dokonałby odpowiedniego zapisu w przepisach ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku uchylenia art. 26 ust. 12 ustawą zmieniającą ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, i braku przepisu nakazującego albo uprawniającego do dalszego jego stosowania należy stosować przepisy wynikające z samej ustawy zmieniającej tj. z przepisów intertemporalnych. Nie należy traktować braku normy prawnej wynikającej z przepisu art. 26 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na gruncie stanu prawnego po 31 grudnia 2000 roku, jako luki w prawie, ponieważ działanie takie byłoby kreowaniem nowego stanu prawnego nie mającego oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Zastosowanie analogii byłoby również niedopuszczalne ponieważ: w przepisach intertemporalnych nie występuje dodatkowe naliczanie 10% kwoty doliczonej do dochodu z tytułu wystąpienia przesłanki negatywnej dla stosowania ulgi. Co się z tym wiąże absolutnie wykluczone jest naliczanie 10% kwoty od doliczonego dochodu, na podstawie przepisów ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych (stan prawny po 31 grudnia 2000 roku), podobnie jak wykluczone jest stosowanie w drodze analogii przepisu art. 26 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy nie otrzymano decyzji organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2000 r., podatnikom przysługiwała ulga polegająca na odliczeniu od dochodu wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 104, poz. 1104) skreślono zapis stanowiący o uldze, o której mowa art. 26 ust. 1 pkt 8, a także ust. 2-4 oraz ust. 8-12.

Ponadto zgodnie z art. 14 ww. ustawy w przypadku zaistnienia okoliczności wynikających z art. 26 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2001 r. stosuje się art. 26 ust. 10-12.

Przepisy tego artykułu stanowiły, że jeżeli przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń na podstawie ust. 1 pkt 8:

1. nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności lub
2. wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3. dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela

- podatnik jest obowiązany wykazać w zeznaniu i doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym zaistniały te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty w części przypadającej na ten budynek lub lokal. Kwoty doliczone do dochodu zwiększa się o 10% za każdy rok kalendarzowy brakujący do upływu okresu, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. art. 7 ust. 14 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw otrzymał nowe brzmienie. Zmiana została wprowadzona przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1956). W myśl tego przepisu podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym:

1. nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności, lub
2. wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3. dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela, lub
4. zbyto działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku

- są obowiązani doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym nastąpiły te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty.

Ponadto, zgodnie z art. 7 ust 14a cytowanej powyżej ustawy dziesięcioletni okres w przypadkach wymienionych w pkt 1-3 liczy się od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń, natomiast odnośnie pkt 4 okres ten liczy się od końca roku podatkowego, w którym nabyto działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku.

W myśl art. 7 ust. 15 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, jeżeli podatnik korzystał z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem oraz na zakup działki pod budowę tego budynku, i zbył działkę lub budynek, jego część lub lokal (lokale) przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie, przychód uzyskany z tego zbycia podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku zbycia działki, z tym że okres dziesięcioletni liczy się od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tej działki.

Jednocześnie tut. organ podatkowy wyjaśnia, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady opodatkowania w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył działkę w 1997 r., natomiast w latach 1997-2004 ponosił wydatki na budowę budynku mieszkalnego, w którym wyodrębniono 10 lokali mieszkalnych przeznaczonych na wynajem. W sierpniu 2005 r. Zainteresowany na podstawie aktu notarialnego sprzedał nieruchomość składająca się z działki gruntu nabytej w 1997 r. oraz budynku w stanie surowym otwartym. A więc należy przyjąć, iż inwestycja budowlana nie została ukończona i oddana do użytkowania.

Wnioskodawca korzystał z ulgi na wynajem w latach 1997-2003, tj. odliczał od dochodu poniesione wydatki w związku z ww. budową budynku mieszkalnego na wynajem.

Mając na względzie opisany powyżej stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawne w tym zakresie stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca będzie zobligowany do zwrotu ulgi z tytułu budowy budynku wielorodzinnego w postaci obowiązku doliczenia wydatków uprzednio odliczonych, ponieważ zbycie nieruchomości z nieukończoną budową nastąpiło przed upływem 10 lat od jej nabycia, tj. licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości gruntowej, czyli w 1997 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.