W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 2007 roku Wnioskodawca posiada zakład podatkowy w Niemczech. Na podstawie umów o pracę Wnioskodawca zatrudniał pracowników, których następnie oddelegował do pracy w Niemczech (do swojego warsztatu). Ze względu na przepisy ustawy o unikaniu podwójnego opodatkowania podatek dochodowy od osób fizycznych (wynagrodzenia pracowników) opłacany był w Niemczech. Natomiast składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne od wynagrodzeń tychże pracowników odprowadzane były w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych w powyżej określonej sytuacji powinna sporządzić pracownikom oddelegowanym do Niemiec PIT-11 czy też powołując się na ustawę o unikaniu podwójnego opodatkowania z RFN (wyłączenie z progresją) traktować opodatkowane w Niemczech wynagrodzenia, jako dochody nie podlegające opodatkowaniu w Polsce i nie wystawiać PIT-11?

Zdaniem Wnioskodawcy, w powyższej sytuacji nie ma obowiązku sporządzania PIT-11, gdyż w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy (umowy) o unikaniu podwójnego opodatkowania z RFN dochody uzyskane i opodatkowane na terytorium Niemiec nie podlegają w Polsce opodatkowaniu (tzw. wyłączenie z progresją).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 15 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w B. w dniu 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 15 ust. 2 tej umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

1. odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2. wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3. wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Wyrażona w art. 15 ust. 1 umowy ogólna reguła ustalania państwa uprawnionego do opodatkowania dochodu odwołuje się do miejsca wykonywania pracy. Dochód podatnika, który posiada w Polsce miejsce zamieszkania, ale wykonuje pracę na terytorium Niemiec, co do zasady, podlega opodatkowaniu w Niemczech. Przewidziany w ust. 2 wyjątek od tej ogólnej reguły wymaga spełnienia łącznie trzech warunków. Jeżeli wynagrodzenie pracownika ponoszone jest przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim umawiającym się państwie, to nie ma żadnego znaczenia ani okres pobytu pracownika w Niemczech, ani miejsce położenia siedziby pracodawcy. W takim przypadku otrzymywane przez pracownika przychody podlegają opodatkowaniu w Niemczech. Oznacza to, że wartość świadczenia polegającego na finansowaniu pracownikowi przez pracodawcę, posiadającego w Niemczech oddział, składek na ubezpieczenia społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne tak samo, jak pozostałe przychody podlega opodatkowaniu w Niemczech.

Konsekwencją opodatkowania w Niemczech przychodu ze stosunku pracy jest brak przesłanek do opodatkowania go w Polsce. Na mocy art. 24 ust. 2 lit. a) powołanej umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Reasumując powyższe, Spółka w Polsce jest zwolniona z obowiązku odprowadzania zaliczek od ww. dochodów uzyskanych przez pracowników z pracy wykonywanej w Niemczech (reguluje to art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), co w konsekwencji oznacza również zwolnienie ze sporządzenia po zakończeniu roku podatkowego informacji PIT-11 w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.