W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci. Jej mąż zmarł w 1989 r. Starsza córka urodziła się w 1988 r. Obecnie studiuje w X. Młodsza córka urodziła się w 1989 r. Jest uczennicą Liceum Ogólnokształcącego. Córki otrzymują po ojcu rentę rodzinną. Zainteresowana jest zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony.

Dochody osiągnięte przez Jej dzieci za 2007 r. przedstawiają się następująco:

1. Córka starsza, lat 20, studentka

źródło przychodów przychód koszty dochód zaliczka
- renta rodzinna 3 286,03 0,00 3 286,03 0,00
- umowa zlecenie 1 700,00 340,00 1 360,00 259,00
2. Córka młodsza, lat 19, uczennica liceum ogólnokształcącego

źródło przychodów przychód koszty dochód zaliczka
- renta rodzinna 3 584,76 0,00 3 584,76 0,00.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w zaistniałym stanie faktycznym rodziny, składając zeznanie podatkowe za 2007 r. Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystanie z ulgi podatkowej z tytułu wychowywania obu córek?

Zdaniem Wnioskodawczyni, spełnia wszystkie warunki, na podstawie których ma prawo do skorzystania z ulgi podatkowej z tytułu wychowywania obu córek. Młodsza córka oprócz renty rodzinnej nie uzyskała w 2007 r. innych dochodów i nadal jest uczennicą. Spełnia zatem wszystkie warunki, na podstawie których Zainteresowana ma prawo do skorzystania z ww. ulgi. Natomiast starsza córka - studentka, oprócz renty rodzinnej uzyskała w 2007 r. dochód z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1 360 zł. Zatem oprócz wyłączonego dochodu z tytułu renty rodzinnej, osiągnęła jeszcze dochód z umowy zlecenia w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku, co również uprawnia Ją do odliczenia od podatku ulgi rodzinnej z tytułu jej wychowywania. Dodaje, że spotkała się jednak z opinią, iż nie może dokonać odliczenia z tytułu wychowywania starszej córki, ponieważ Jej łączny dochód uzyskany w 2007 r. z tytułu renty rodzinnej i umowy zlecenia podlega opodatkowaniu. Wnioskodawczyni nie zgadza się z taką interpretacją art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dyskredytuje ona wszystkie niepełne rodziny, pozbawione wynagrodzenia jednego z rodziców. Wystarczy, że dziecko z takiej rodziny oprócz niskiej renty rodzinnej otrzyma choćby 200 zł z tytułu obowiązkowych praktyk studenckich i już jego rodzic nie może skorzystać z przywileju rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dzieci i nie może również dokonać odliczenia ulgi rodzinnej. W rodzinie pełnej natomiast jest możliwość osiągnięcia dwóch wypłat, dziecko może osiągnąć dochód do wysokości 3 013 zł (2007 r.), a rodzice dodatkowo skorzystają z ulgi rodzinnej na to dziecko. Zainteresowana nie sądzi, aby zamiarem ustawodawcy było spowodowanie tak niesprawiedliwej sytuacji. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że może dokonać odliczenia ulgi rodzinnej z tytułu wychowywania obu córek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Jednocześnie tut. organ wskazuje, iż stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w przepisie art. 6 ust. 4 i art. 27f ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.).

Należy również podkreślić, że Zainteresowana błędnie wskazała kwotę dochodu wolnego w 2007 r. tj. 2 013 zł , poprawna to 2 015 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.