Istota interpretacji:

Skutki podatkowe wniesienia do spółki cywilnej, jako wkładu niepieniężnego, prawa do nieodpłatnego użytkowania nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Trzy, niespokrewnione ze sobą osoby zamierzają założyć Spółkę cywilną świadczącą usługi weterynaryjne. Dwóch wspólników wniesie do Spółki, jako wkład gotówkę, natomiast trzeci wspólnik wniesie prawo nieodpłatnego użytkowania nieruchomości (której jest właścicielem) o powierzchni ok. 150m#178;. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej mają być usługi weterynaryjne (zgodnie z PKWiU nr 85.2).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy zgodnie z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wspólnikowi wnoszącemu do Spółki cywilnej wkład niepieniężny - prawo nieodpłatnego używania nieruchomości, należy ustalić przychód z nieruchomości odstąpionych nieodpłatnie...
   
2. Czy stosownie do art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozostałym wspólnikom Spółki cywilnej należy ustalić przychód z nieodpłatnie otrzymanych świadczeń według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu...
   
   

Zdaniem wnioskodawczyni, ze względu na przeznaczenie nieruchomości na ochronę zdrowia i pomoc społeczną (zgodnie z PKWiU usługi weterynaryjne zakwalifikowano do ochrony zdrowia) nie należy ustalać dla wspólnika wnoszącego prawo nieodpłatnego używania nieruchomości przychodu z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie, a koszty związane z nieruchomością nie zaliczać do kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie do art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla pozostałych wspólników należy ustalić przychód z nieodpłatnie otrzymanych świadczeń, według równowartości czynszu jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm. - określanego dalej skrótem K.c.) przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo świadczeniu usług (art. 861 § 1 K.c.). Wniesiony wkład może być pieniężny lub niepieniężny.

Przedmiotem wkładu niepieniężnego mogą być m.in. nieruchomości, a ich wniesienie do spółki może nastąpić w dwojaki sposób: na własność lub do używania przez spółkę.

Z chwilą przeniesienia własności nieruchomości na wspólników staje się ona majątkiem wspólnym wszystkich wspólników. Majątek spółki jest traktowany jako odrębny od majątku osobistego każdego ze wspólników. Wspólnik ma w nim tylko udział. Dla stosunków własności oznacza to współwłasność łączną.

W myśl art. 867 § 1 K.c. każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.

Jak wynika z treści cytowanych przepisów w zamian za wkład wspólnik jest uprawniony do udziału w zyskach spółki - w określonych w umowie spółki proporcjach.

Ponieważ spółka cywilna jest osobową spółką prawa cywilnego i tym samym nie posiada zdolności prawnej, z punktu widzenia prawa podatkowego podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki. Przychody z udziału w spółce cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą stanowią dla wspólników przychody z działalności gospodarczej.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy stanowi natomiast, że przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2 -2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego jeden ze wspólników Spółki cywilnej zamierza wnieść do spółki - jako wkład, prawo nieodpłatnego użytkowania nieruchomości.

Z cytowanych przepisów wynika, że czynność wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci prawa do nieodpłatnego używania nieruchomości z chwilą jego wniesienia do spółki cywilnej nie rodzi u wspólnika wnoszącego wkład, jak również u pozostałych wspólników żadnych skutków w podatku dochodowym.

W art. 14 ust. 1 ww. ustawy zdefiniowano pojęcie przychodów z działalności gospodarczej, natomiast ust. 2 tego artykułu zawiera katalog przychodów, które także uważa się za przychody z działalności gospodarczej. W katalogu tym nie wymieniono wniesionych do spółki w formie aportu wkładów niepieniężnych.

Czynność tego rodzaju nie wiąże się również z uzyskaniem przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w ww. przepisie art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem wartość wkładu nigdy nie jest nieodpłatnym świadczeniem dla pozostałych wspólników. Warunkiem powstania spółki jest działanie w sposób oznaczony, np. poprzez wniesienie wkładu. Zatem wniesienie wkładu wynika z samej istoty tworzenia i funkcjonowania spółki cywilnej. To, iż jeden ze wspólników wniósł do spółki cywilnej wkład niepieniężny, którym może być m.in. prawo do używania nieruchomości nie oznacza, że pozostali wspólnicy otrzymali przez to świadczenie i to świadczenie nieodpłatne.
Wobec powyższego wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki cywilnej nie stanowi przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z kolei w myśl powołanego przez wnioskodawczynię art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 ww. ustawy za przychód z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie w całości lub w części do używania innym osobom fizycznym i prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej uważa się wartość czynszową, stanowiącą równowartość czynszu, jaki przysługiwałby od tych osób w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości. Nie jest jednak przychodem wartość czynszowa lokali lub budynków mieszkalnych udostępnionych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy, dla których stanowi ona nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1.

W przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania cytowane powyżej przepisy, bowiem wnioskodawczyni nie odstępuje bezpłatnie nieruchomości do używania innym osobom fizycznym. Wnosząc do Spółki cywilnej, jako wkład niepieniężny prawo do nieodpłatnego używania nieruchomości, w zamian za wkład uzyskuje prawo do udziału w zyskach Spółki cywilnej w określonych proporcjach. Tym samym pozostali wspólnicy spółki cywilnej nie uzyskują przychodu z tytułu otrzymanych nieodpłatnych świadczeń.

Wniesienie wkładu niepieniężnego do Spółki cywilnej nie stanowi także przychodu ze źródła przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 tj. kapitałów pieniężnych ponieważ przepis ten odnosi się do spółek posiadających osobowość prawną. Również analizując regulacje zawarte w art. 18 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym brak jest podstaw do kwalifikacji tego typu zdarzenia jako przychodu podlegającego opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni przedstawiając własne stanowisko w sprawie stwierdziła, że ze względu na przeznaczenie nieruchomości na ochronę zdrowia i pomoc społeczną nie należy ustalać dla wspólnika wnoszącego prawo nieodpłatnego używania nieruchomości przychodu z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie, a koszty związane z nieruchomością nie należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów.

Jak wyżej zaznaczono, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z bezpłatnym odstąpieniem nieruchomości pozostałym wspólnikom Spółki cywilnej. Zatem w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, powołany przez wnioskodawcę art. 11 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania.

Jednocześnie zauważa się, że zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Treść powyższego przepisu w sposób jednoznaczny wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki:

• pozostają w związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów (zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów),
  
• nie zostały wymienione w treści art. 23 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów).
  
• zostały należycie udokumentowane.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów.

Jeżeli zatem wydatki związane z użytkowaniem nieruchomości spełniają ww. przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, można je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko wnioskodawczyni jestnieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.