Pytanie:

Jakie konsekwencje podatkowe rodzi sprzedaż działki zabudowanej budynkiem gospdarczym ujętej w ewidencji środków trwałych lecz nie wykorzystywanej w działalności gospodarczej?

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn., Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) w związku z art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1590) Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław-Krzyki stwierdza, że stanowisko Pana B przedstawione we wniosku z dnia 30.03.2007 r., który wpłynął w dniu 12.04.2007 r. - o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych tj. konsekwencji podatkowych w przypadku sprzedaży działki zabudowanej budynkiem gospodarczym ujętej w ewidencji środków trwałych, lecz nie wykorzystywanej w działalności gospodarczej jest prawidłowe
UZASADNIENIE
W dniu 12.04.2007 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław-Krzyki wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Pismem z dnia 16.04.2007 r. organ podatkowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Braki formalne wniosku zostały uzupełnione w dniu 26.04.2007 r.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cyt. ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Pan B we wniosku z dnia 30.03.2007 r. wyjaśnia, że umową z dnia 23.11.1999 r. na rzecz małżonków BD nastąpiła sprzedaż nieruchomości stanowiąca działkę Nr 45/4 o powierzchni 734m2, zabudowaną budynkiem gospodarczym. Zgodnie z brzmieniem § 3 tejże umowy małżonkowie oświadczyli, iż B dokonuje nabycia jako prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "Pracownia " z siedzibą we Wrocławiu (...) wraz z żoną D za fundusze dorobkowe. Strony ustaliły cenę sprzedaży na kwotę 73.000 zł, w tym za budynek gospodarczy na kwotę 20.000 zł. Jednocześnie strony oświadczyły, iż prostują zapis dotyczący zapłaty, która do momentu zawarcia umowy nie nastąpiła, zaś małżonkowie BD oświadczyli, że na podstawie umowy kredytu Bank udzielił B prowadzącemu działalność gospodarczą kredytu w kwocie 70.000 zł na zakup przedmiotowej działki wraz z zabudowaniami. Koszty sporządzenia aktu, opłatę skarbową i sądową poniósł B - "Pracownia " z siedzibą we Wrocławiu. Wnioskodawca nie kwalifikował żadnych wydatków związanych z przedmiotową nieruchomością (np.: podatek od nieruchomości, odsetki od kredytu) do kosztów uzyskania przychodów.
Jak wynika z dalszej części wniosku powyżej wskazana nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych, jednakże nigdy nie została przekazana do używania i w związku z tym budynki nie zostały poddane amortyzacji. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.
Umową z dnia 28.02.2007 r. małżonkowie BD dokonali sprzedaży zabudowanej nieruchomości gruntowej obejmującej działkę zabudowaną budynkiem gospodarczym.
Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca powołuje zapis art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto wnioskodawca wskazuje art. 10 ust. 2 pkt 3 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Wnioskodawca dokonuje analizy treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, z którego wywodzi, iż sprzedaż środka trwałego powoduje osiągnięcie przychodu z działalności gospodarczej, jeżeli kumulatywnie spełnione zostaną dwie przesłanki: -jest to składnik majątku stanowiący środek trwały, ujęty w ewidencji środków trwałych; -środek trwały wykorzystywany był na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.
W ocenie wnioskodawcy fakt, iż przedmiotowa nieruchomość nie służyła do prowadzenia działalności gospodarczej a w stosunku do budynków znajdujących się na działce nie rozpoczęto prac adaptacyjnych, jak również nie poddano ich amortyzacji, nie można przyjąć, iż nieruchomość była "wykorzystywana" na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, a w konsekwencji, iż odpłatne jej zbycie spowodowało powstanie przychodu z działalności gospodarczej.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż sprzedaż nie nastąpiła na warunkach art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie dochodzi do powstania przychodu z działalności gospodarczej. Jednocześnie upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, powoduje, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Stanowisko organu podatkowego
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) źródłami przychodów są:
- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3)
- odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości określonych w lit. a) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (pkt 8 lit. a).
W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:
a) środkami trwałymi,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500,00 zł,
c) wartościami niematerialnymi i prawnymi
- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
W myśl przepisów art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku będących środkami trwałymi. Oznacza to, że transakcja jest uznana jako przychód z działalności gospodarczej jedynie wówczas, gdy składniki majątku będące przedmiotem transakcji były wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą. Sam fakt ujęcia nieruchomości w ewidencji środków trwałych nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uznania, że dany składnik majątku był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji "wykorzystywanie", wobec tego należy posłużyć się definicją tego słowa ze Słownika Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. Wykorzystywanie - zgodnie z definicją - to osiąganie z czegoś korzyści, pożytku, skorzystanie z czegoś, spożytkowanie, zużytkowanie.
Przez wykorzystywanie należy więc rozumieć osiąganie z czegoś korzyści, pożytku, a przez składniki majątku wykorzystywane w działalności gospodarczej należy rozumieć tego rodzaju składniki, które są używane, użytkowane w działalności gospodarczej i umożliwiają osiąganie korzyści z tej działalności.
Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego umową z dnia 23.11.1999 r. na rzecz małżonków BD nastąpiła sprzedaż nieruchomości stanowiąca działkę zabudowaną budynkiem gospodarczym. Małżonkowie oświadczyli, iż B dokonuje nabycia jako prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "Pracownia " z siedzibą we Wrocławiu (...) wraz z żoną D za fundusze dorobkowe. Powyżej wskazana nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych, jednakże nigdy nie została przekazana do używania i w związku z tym budynki nie zostały poddane amortyzacji. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie kwalifikował żadnych wydatków związanych z przedmiotową nieruchomością (np.: podatku od nieruchomości, odsetek od kredytu) do kosztów uzyskania przychodów.
W aspekcie powyższego - w omawianym stanie faktycznym oraz w świetle powołanych przepisów, uznać należy, że do przychodów osiągniętych z tytułu sprzedaży wyżej wymienionej nieruchomości zastosowanie znajdują normy określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem ww. nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej - (nieruchomość nie została przekazana do używania i w związku z tym budynki nie zostały poddane amortyzacji a wydatki związane z przedmiotową nieruchomością nie były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej).
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca i jego żona nabyli grunt zabudowany budynkiem gospodarczym w 1999 r., sprzedaż nastąpiła w 2007 r., a zatem odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie) nie stanowi źródła przychodu. Oznacza to, że przychód uzyskany z tej transakcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Biorąc pod uwagę powyższe, tut. organ podatkowy stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy dotyczące konsekwencji podatkowych w przypadku sprzedaży działki zabudowanej budynkiem gospodarczym wprowadzonej do ewidencji środków trwałych, lecz nie wykorzystywanej w działalności gospodarczej jest prawidłowe
Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław-Krzyki informuje, że niniejsze postanowienie zostało wydane w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podatkowego a wyjaśnienia innych organów podatkowych, na które powołuje się wnioskodawca nie były poddane ocenie, bowiem interpretacje innych organów podatkowych nie stanowią prawa podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, a ponadto wydane były w indywidualnych sprawach innych podatników, w oparciu o przedstawiony przez tych podatników stan faktyczny.