W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik do 31 grudnia 2005 r. prowadził wspólnie z żoną działalność gospodarczą w formie spółki małżeńskiej. Małżonkowie prowadzili jedną ewidencję księgową oraz płacili podatek liniowy sporządzając oddzielnie dwie deklaracje PIT 5L, dzieląc przychody i koszty po połowie. W dniu 29 grudnia 2004 r. małżonka podatnika (biorąc pod uwagę wejście w życie przepisu art. 68 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej) dokonała odrębnego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, lecz nie podjęła odrębnej działalności tylko nadal prowadziła ją wspólnie z mężem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2005 r. prawidłowe było prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej, jednej ewidencji księgowej i podatkowej oraz składanie dwóch odrębnych deklaracji PIT 5L z wykazywanymi po połowie przychodami, kosztami i dochodami. Czy też należało złożyć odrębne deklaracje podatkowe, każdy z tytułu swojej działalności, w której małżonka podatnika obowiązana była wykazać zerowe dochody bo nie podjęła działalności gospodarczej, a podatnik całość dochodów winien był ująć w swojej deklaracji podatkowej za 2005 r.

Zdaniem wnioskodawcy przychody uzyskane w 2005 r. stanowiły przychody z prowadzonego wspólnie przedsiębiorstwa w oparciu o jedną ewidencję księgową, osiągnięte dochody należało podzielić po połowie i sporządzić dwie odrębne deklaracje PIT 5L.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następujące:

Zgodnie z art. 68 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz.1808) organ ewidencyjny w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy obowiązany był wezwać każdego z małżonków, którzy byli wpisani do ewidencji działalności gospodarczej pod wspólnym numerem ewidencyjnym, do złożenia wniosku o zmianę wspólnego wpisu.

W przypadku braku złożenia stosownego wniosku na organie ewidencyjnym spoczywa obowiązek wykreślenia wspólnego wpisu małżonków z ewidencji działalności gospodarczej w terminie do 31 grudnia 2005 r. Oznacza to, że z datą tą z ww. ewidencji wyeliminowana została działalność zarejestrowana na imię obojga małżonków zwana spółką małżeńską. To czy podatnicy prowadzili działalność gospodarczą w formie przewidzianej przepisami prawa cywilnego, (tj. w formie spółki cywilnej), przepisami kodeksu spółek handlowych (w formie np. spółki jawnej) czy też jako samodzielni przedsiębiorcy pozostawało ich indywidualną decyzją.

Małżeństwo prowadzące wspólnie działalność gospodarczą, nie mające w związku z prowadzeniem tej działalności zawiązanej spółki cywilnej albo innej spółki osobowej, nie mogło i nie może być traktowane jako jednostka organizacyjna, nie mająca osobowości prawnej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.). Ustawy podatkowe nie ustanawiają bowiem podatnikami małżonków. Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa podatnikiem jest: osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

W przedstawionym stanie faktycznym, każdy z małżonków od dnia 1 stycznia 2005 r. ma status odrębnego przedsiębiorcy prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, dlatego też na podstawie art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm.), który stanowi, że "osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami (...)", każdy z małżonków zobligowany był do prowadzenia odrębnej podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Tym samym małżonkowie, którzy po przekształceniu wpisu w ewidencji działalności gospodarczej na dwa odrębne wpisy nie założyli spółki, obowiązani byli opłacać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, wynikające z deklaracji podatkowej PIT-5L, odrębnie od całości dochodów uzyskiwanych z tytułu prowadzenia indywidualnie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 9a wyżej wymienionej ustawy, jeżeli podatnicy do dnia 20 stycznia roku podatkowego złożyli do właściwego naczelnika urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c tej ustawy, tzn. tzw. podatku liniowego, to nadal z tytułu dochodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej, czy też jako samodzielni przedsiębiorcy mogą (mogli) być opodatkowani stawką podatku dochodowego w wysokości 19%.

Reasumując, w sytuacji, gdy od dnia 1 stycznia 2005 r. każdy z małżonków jest wpisany do ewidencji działalności gospodarczej i nie została zawiązana przez nich spółka cywilna osób fizycznych, to z punktu widzenia prawa podatkowego ewidencja księgowa działalności gospodarczej poszczególnych małżonków powinna być prowadzona odrębnie. Tym samym każdy z małżonków od 1 stycznia 2005 r. powinien był opłacać podatek dochodowy od całości dochodów uzyskiwanych z prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej, a nie jak wskazał wnioskodawca - proporcjonalnie do ich prawa udziału w zysku z tytułu wspólnie prowadzonej działalności w formie spółki małżeńskiej.

W świetle powyższego, stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2007r. uznać należy zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego prze wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.