Pytanie:

Czy stanowi koszt uzyskania przychodu podatek od nieruchomości oraz opłata związana z wieczystym użytkowaniem gruntu, na którym jest prowadzona inwestycja związana z wykonywaną pozarolniczą działalnością gospodarczą?

W myśl art.14a par.3 i 4 ww. ustawy udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w par. 1, następuje w drodze postanowienia zawierającego ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Dnia 02.07.2007r. do tut. organu wpłynął wniosek Pana w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a mianowicie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat za wieczyste użytkowanie gruntu, oraz podatku od nieruchomości ponoszonych w związku z inwestycją prowadzoną na potrzeby pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na gruntach użytkowanych na podstawie posiadanego prawa wieczystego użytkowania rozpoczęto przygotowania do realizacji inwestycji związanych z prowadzoną działalnością, a mianowicie budową m.in. myjni samochodowej oraz stacji kontroli pojazdów.

Wobec przytoczonego wyżej stanu faktycznego postawiono pytanie czy roczne opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntów oraz podatek od nieruchomości związany z tymi gruntami stanowią koszt uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia przez cały okres prowadzenia inwestycji.

Przedstawiając we wniosku własne stanowisko w sprawie przyjął Pan, iż opłaty roczne z tytułu wieczystego użytkowania gruntów oraz podatek od nieruchomości związany z tymi gruntami stanowi koszt uzyskania przychodu w chwili poniesienia.

W odpowiedzi na zadane pytanie, tut. organ podatkowy wyjaśnia:

W myśl art.22 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000r. Nr 14 poz.176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23. Oznacza to, iż aby określony wydatek można uznać za koszt uzyskania przychodu musi on być bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu bądź funkcjonowanie źródła przychodu.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art.23 ust.1 pkt.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

1) wydatków na:

a. nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów , z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b. nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art.22g ust.17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art.22h ust.1 pkt.1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określeniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art.10 ust.1 pkt.8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą o których mowa w art.14 ust.2 pkt.1 , bez względu na czas ich poniesienia.

W oparciu o art.22a ust. 1 pkt.1 powyższej ustawy, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art.22c stanowiące własność lub współwłasność podatnika nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2. maszyny, urządzenia i środki transportu,

3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast zgodnie z art. 22c pkt amortyzacji nie podlegają m.in. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Ze względu na fakt, że w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów wynikających z art.23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarto wydatków związanych z opłatami z tytułu wieczystego użytkowania gruntów oraz podatku od nieruchomości na których realizowania jest inwestycja, opłaty związane z wymienioną nieruchomością są kosztem uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto jak zaznaczono powyżej zgodnie z art.23 ust.1 pkt.1 lit.a powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów.

Moment zarachowania poniesionych wydatków reguluje art.22 ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika z niego ,że koszty uzyskania przychodów z zastrzeżeniem ust.5 i 6 są potrącane tylko w tym roku podatkowym , w którym zostały poniesione.

Wobec powyższego w myśl powołanych wyżej przepisów , wydatki z tytułu opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu i podatek od nieruchomości stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie ich poniesienia.

Wypełniając dyspozycje art.14 a par.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2005r. Nr 8 poz.60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Prudniku uznaje Pana stanowisko, zawarte w złożonym wniosku przedstawionym stanie faktycznym i stanie prawnym obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzenia za prawidłowe.

W tym stanie faktycznym i prawnym postanowiono jak w sentencji

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania.

Zgodnie z przepisem art. 14a par.4 ustawy- Ordynacja podatkowa na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które w myśl przepisu art.223 par.1 w związku z art.239 wskazanej powyżej ustawy należy wnieść do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tut. organu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia (art. 236 par.2 pkt powołanej ustawy).

Zażalenie stosownie do przepisu 222 w związku z art. 239 ww. ustawy powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Referencje