Pytanie:

Czy kwotę zapłaconą za spalony towar będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu oraz czy otrzymane odszkodowanie będzie przychodem?

W grudniu 2006 roku firma słowacka, która zleciła transport towaru firmie spedycyjnej ... obciążyła ją kwotą równą wartości spalonego towaru. Następnie firma ... refakturowała obciążenie na firmę Wnioskodawcy. Faktura VAT opiewała na kwotę ... zł która stanowiła wartość spalonego towaru podczas transportu.

Zobowiązanie powyższe zostało rozliczone w grudniu 2006 r. w formie kompensaty z należności ... wobec Wnioskodawcy. Zgodnie z umową OC Wnioskodawca ma otrzymać w styczniu 2007 r. kwotę odpowiadającą 80% kwoty za spalony towar, natomiast pozostałą część tj. 20% tego obciążenia będzie musiał pokryć z własnych środków.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy kwotę zapłaconą za spalony towar będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu oraz czy otrzymane odszkodowanie będzie przychodem?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca uważa, że zapłacona kwota za spalony towar będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu a otrzymane odszkodowanie przychód.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony w niniejszej sprawie, jak również obowiązujący w 2007 r. stan prawny, tutejszy organ podatkowy udziela następującej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) "Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23". Zatem aby wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu musi zachodzić określony związek przyczynowo-skutkowy tzn. poniesienie wydatku musi mieć wpływ na możliwość powstania lub zwiększenia albo zabezpieczenia przychodu. Jednocześnie wydatek ten nie może być wyłączony z kosztów podatkowych w oparciu o art. 23 w/wym. ustawy. Unormowania zawarte w powołanej wyżej ustawie wymieniają w art. 23 ust. 1 szereg wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów. Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 19 należą do nich "kary umowne i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług". Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w trakcie wykonywania przez firmę Podatnika - przewoźnika - usług transportowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej spaleniu uległa naczepa wraz przewożonym towarem. Podatnik został obciążony przez zleceniodawcę firmę ... kwotą odpowiadającą wartości spalonego towaru. Powyższe zobowiązanie zostało rozliczone w ramach kompensaty wzajemnych należności pomiędzy firmą podatnika i firmą zleceniodawcy.

Stosownie do art. 774 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy. Cechą konstytutywną umowy przewozu jest zatem przewiezienie osób lub rzeczy do miejsca przeznaczenia. Usługi przewoźnika nie obejmują więc samego tylko działania, ale jego rezultat. W rozpatrywanym przypadku nie doszło do wykonania umowy, gdyż zaistniała trwała przeszkoda w dokonaniu przewozu (naczepa i towar spłonęły w trakcie przewozu), która uniemożliwiła dostarczenie przesyłki do miejsca przeznaczenia. Mając na względzie fakt, iż zlecona Podatnikowi usługa nie została wykonana nie ma tutaj zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 19 przywołanej wyżej ustawy, gdyż dotyczy on tylko kar umownych i odszkodowań z tytułu wad wykonanych usług lub zwłoki w usunięciu wad wykonanych usług. Wobec tego poniesiony przez podatnika jako przewoźnika wydatek w postaci uiszczenia zobowiązania pieniężnego na rzecz firmy spedycyjnej ... z tytułu utraty przesyłki stanowi koszt uzyskania przychodu w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 14 w/wym. ustawy w momencie otrzymania przez Pana odszkodowania od towarzystwa ubezpieczeniowego, w oparciu o polisę ubezpieczeniową, chroniącą przed skutkami finansowymi odpowiedzialności cywilnej przewoźnika drogowego w ruchu międzynarodowym, odszkodowanie to będzie stanowiło przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, w świetle wyżej powołanych przepisów stanowisko zajęte w przedmiotowej sprawie przez Wnioskodawcę jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 w/wym. ustawy - Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do przepisów art. 14b § 1 i § 2 w/wym. ustawy - Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Na postanowienie zgodnie z art. 14a § 4 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa służy zażalenie. Stosownie do art. 236 § 1 powyższej ustawy zażalenie wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Kraków w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.