Pytanie:

Czy przyjęcie stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% oraz 10- letniego okresu amortyzacji dla lokalu uzytkowego jest prawidłowe ?

Przedmiot interpretacjiPodatnik zwraca się z prośbą o pisemną interpretację co do prawidłowości swojej decyzji zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. przyjęcia stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% oraz 10- letniego okresu amortyzacji

Stanowisko WnioskodawcyNa podstawie art.22j ust.1 pkt 3 i ust.3 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 poz.176 z 2000r. ze zm.)podatnik przyjął okres amortyzacji 10 lat (10 % rocznie- budynek był wykorzystywany przed nabyciem ponad 60 m-cy).

Ocena prawna stanowiska wnioskodawcyZgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) , amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22 c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania między innymi: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23c pkt. 1, zwane środkami trwałymi. W myśl art. 22h ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub, w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Stosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do budynków (lokali) i budowli normuje przepis art. 22j ust. 1 pkt. 3 cytowanej ustawy, zgodnie z którym podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy dla budynków (lokali) i budowli niż 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze powyżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Zgodnie z art. 22j ust. 3 pkt. 1 środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt. 3 uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy. Tak więc, jeżeli spełnione będą warunki wymienione w cyt. przepisach zasadnym będzie zastosowanie przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10 % przez okres 10 lat dla lokalu użytkowego, nabytego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę powyższe postanowiono jak w sentencji.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku.Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na postanowienie niniejsze służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w terminie 7 dni od daty doręczenia, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku (art. 236 § 2 p k t 1 Ordynacji podatkowej).