Pytanie:

Czy osoba fizyczna podejmująca działalność gospodarczą po raz pierwszy może dobrowolnie prowadzić księgi rachunkowe według ustawy o rachunkowości ?

Zgodnie z art. 24a ust. 4 obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 121, poz. 694 z późn. zm.) osoby fizyczne i spółki cywilne osób fizycznych objęte są jej przepisami, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000,00 Euro, przeliczoną w myśl art. 24 a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu 30 września roku poprzedzającego rok podatkowy (rokiem podatkowym, w rozumieniu art. 11 ustawy Ordynacja podatkowa, jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej).

W myśl przepisów art. 24a ust. 5 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zasadę tę wyraża również przepis art. 2 ust. 2 cyt. ustawy o rachunkowości, w myśl którego osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. Również tu przed rozpoczęciem roku obrotowego Podatnik (spółka) są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Powyższe regulacje prawne wiążą zatem obowiązek lub możliwość prowadzenia ksiąg rachunkowych i stosowania zasad rachunkowości z wysokością przychodów uzyskanych w poprzednim roku podatkowym.

Ze stanu faktycznego przedstawionego w piśmie wynika, że od dnia 01.01.2007r. po raz pierwszy rozpoczęła Pani prowadzenie działalności gospodarczej, w której dla dokumentowania zdarzeń gospodarczych chciała by Pani prowadzić księgi rachunkowe.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o rachunkowości wynika, że Pani firma która nie prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej w poprzednim roku podatkowym, nie ma możliwości stosowania zasad wynikających z ustawy o rachunkowości i prowadzenia ksiąg rachunkowych w pierwszym roku prowadzenia tej działalności.

Bez wpływu na powyższe pozostaje także podnoszony przez Panią fakt, iż obroty z działalności w wysokości powodującej obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych zostaną osiągnięte już w pierwszym roku prowadzenia tej działalności.

Pouczenie:

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Na niniejsze postanowienie zgodnie z przepisem art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu w terminie 7 dni od daty jego doręczenia (art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa).
Zażalenie, zgodnie z przepisem art. 222 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.
Niniejsze postanowienie może zostać zmienione lub uchylone w drodze decyzji przez organ odwoławczy w trybie art. 14b ust. 5 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa.